Να υπάρχει αυτό εδώ για να θυμάμαι. Μόνο για να θυμάμαι

Χρόνος Ανάγνωσης: 4,6 λεπτά

Post Photo
Thursday, 05 July 2018

Πλησιάζει η μέρα που κλείνω τρία χρόνια στη Γερμανία. Ήταν 10 Ιούλη του 2015.  Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα. Με στιγμάτισαν τα πληγωμένα μελιά μάτια της κόρης μου. 

Γράφει η Βίκυ

Όλη η οικογένεια συναίνεσε στην απόφαση αυτή της μετανάστευσης, εδώ στη Γερμανία, αλλά η απόφαση ήταν δική μου.

Περίεργα συναισθήματα τότε. Ετοιμασίες για το μεγάλο φευγιό (μια βαλίτσα δηλαδή), ολιγοήμερες διακοπές για λίγα μπανάκια με τα παιδιά, δημοψήφισμα, σχόλια, συζητήσεις, κλάματα, αποχαιρετισμοί..

Μπήκα στο αεροπλάνο και με ακολουθούσαν τα μάτια του παιδιού μου που κοιτούσαν στο πάτωμα όταν της ζήτησα μια τελευταία φωτογραφία πριν φύγω να με συντροφεύει στο ταξίδι. Ο γιος μου ήταν πιο ψύχραιμος.

Οικονομικό πρόβλημα δεν υπήρχε με την έννοια της ανεργίας κλπ. Απλά είχα κουραστεί να πληρώνομαι έναντι τρία ολόκληρα χρόνια και σκεφτόμουν τι μέλλον θα είχαν τα παιδιά σε μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη.

Αγαπώ Θεσσαλονίκη, γιατί θα σπεύσουν κάποιοι να με κατηγορήσουν. Η Θεσσαλονίκη είναι μια υπέροχη πόλη να σπουδάσεις,να βολτάρεις, να φας, να πιεις, να περπατήσεις, να κάνεις μια 5ήμερη επίσκεψη αλλά ως εκεί. Αν δεν έχεις κύκλο και βρεθείς ουρανοκατέβατος, όπως οι γονείς μου κι εγώ το 1978, άστο καλύτερα. 

Θα σας πω ένα παράδειγμα:

Το 2007 σε αναζήτηση εργασίας γνώρισε ο σύζυγος τον ιδιοκτήτη μιας μεγάλης αλυσίδας καλλυντικών και πηγαίνοντας το βιογραφικό μου με προσέλαβαν στο λογιστήριο απευθείας (ναι έμαθα και λογιστικά και χίλια δυο άλλα) ενώ ζητούσαν άτομα για χαμαλίκι, ίσως δούλεψε λίγο η αξιοκρατία. Λοιπόν, είχαν πέσει πάνω μου όλες οι κότες που δούλευαν εκεί (πλην μίας που έγινε και φίλη στενή) να προσπαθούν να μάθουν αν είμαι βύσμα του Ψωμιάδη ή του γνωστού Άκη. 

Έμαθα πως τα διακόσια άτομα που απασχολούσε τότε ήταν όλα συγγενείς ή γνωστοί κάποιων επωνύμων ή των ίδιων των εργοδοτών. Τα προσόντα δεν μετρούσαν σχεδόν ποτέ. Να μην τα πολυλογώ υπέστη τόσο πόλεμο που αφενός δεν το άντεξα και παραιτήθηκα κι αφετέρου με έκανε να ντραπώ που είμαι γυναίκα. 

Μετά διαπίστωσα παρακάτω πως ο Έλληνας δε μπορεί να καταλάβει πως άλλο η τεχνογνωσία, άλλο το επιχειρείν. Εξηγούσα τα αυτονόητα όπως πχ ο τζίρος είναι κάτι άλλο από το κέρδος συνδεόμενα μεν διαφορετικά δε. Τέσπα λίγο πολύ τα έχετε βιώσει ή τουλάχιστον ξανακούσει.

Θα μπορούσα να γράψω βιβλίο, όμως δε χρειάζεται. Αυτός ήταν κι ό λόγος που έφυγα. Ήμουν μικρή για να αφεθώ στο "έλα μωρέ όπως όλοι κι εμείς". Ή στο "ό,τι είναι να γίνει θα γίνει." 

Βέβαια στα 45 ήμουν ήδη μεγάλη για εκεί, για αναζήτηση εργασίας. 150 περίπου βιογραφικά από το 2010 ως το 2015 κι ούτε μια απάντηση. 

Δε θα πω άλλα. Στη Θεσσαλονίκη είναι το σπίτι μου κι αυτό πονάει. Ένα σπίτι που πήραμε το 2001 με διάρκεια δανείου 30 χρόνια και σε 10 χρόνια το εξοφλήσαμε γιατί έβλεπα τι ερχόταν. 

Ήρθα εδώ λοιπόν στη χώρα που θαυμάζουμε, αν και μισούμε ταυτόχρονα, για τα κακά που μας έχουν κάνει από το Β.Π.Π. ως σήμερα. Στα χρόνια της παχιάς αγελάδας όμως σπεύδαμε στα εξωτερικά να αγοράσουμε τις μπέμπες και τις Μερτσέντες και τις Καγιέν βεβαίως βεβαίως. Άλλο θέμα αυτό τότε είχαμε λένε κάποιοι. Δε θα το σχολιάσω.

Είναι όλα πολύ οργανωμένα λοιπόν εδώ, όμορφο περιβάλλον, περιποιημένοι χώροι εξωτερικοί κι εσωτερικοί, πάρκα, δασάκια αναψυχής, χαίρεσαι τη φύση ρε παιδί μου. Όμως κι εμείς εδώ κι ας είμαστε ευρωπαίοι είμαστε ξένοι για αυτούς και πολλές φορές έχουν άσχημη συμπεριφορά, απαξιωτική, κυρίως αν δεν ξέρεις καλά τη γλώσσα τους. Θυμώνεις, εκνευρίζεσαι όμως μετά θυμάσαι πως δε σε κάλεσαν εδώ μόνος σου ήρθες και σωπαίνεις. 

Κάθε μέρα είναι ένας νέος αγώνας. Κάθε μέρα ξυπνάς με το φόβο τι θα σου τύχει να διεκπεραιώσεις κάτι που ενδεχομένως δεν το ξέρεις. Κανείς δε βρέθηκε να δώσει μία συμβουλή να αξίζει. Μία μόνο. Όλα τα ανακαλύπτεις μόνος επειδή την πατάς. Η γνώση κοστίζει. Χρόνο και χρήμα. Ειδικά σε ένα καπιταλιστικό κράτος όπως αυτό. Λυγίζεις, κλαις, πονάς, πέφτεις, ξανασηκώνεσαι όμως δεν τα παρατάς. Αναγκάζεσαι να μην τα παρατήσεις. Δεν σε παίρνει απλά. 

Γράφω αυτό το άρθρο καμιά ώρα τώρα, δεν είμαι αρθρογράφος, μακράν όχι, διαβάζω τι έχω γράψει πριν, ιδιαίτερη συνοχή δεν έχουν αλλά έτσι είναι το κεφάλι μου τα τελευταία 8 χρόνια. 

Θα μου πει κάποιος γιατί το κάνεις λοιπόν; Πήγαινε να περπατήσεις, να κοιμηθείς, να ξελαμπικάρει ο πιεσμένος εγκέφαλος. Το κάνω για να θυμάμαι. 

Να υπάρχει αυτό εδώ για να θυμάμαι. Μόνο για αυτό.

Κοινοποίησε το άρθρο

Δες περισσότερα..

Post Photo

Νέο ρεκόρ επισκεψιμότητας και χθες για τη σελίδα. Σας ευχαριστώ από την καρδιά μου

Μερικές φορές δεν σας κρύβω με τρομάζει το ίδιο μου το blog. Είχα συνηθίσει να γράφω και να με διαβάζει μια μικρή παρέα ανθρώπων. Αυτό όμως άλλαξε.

tom
Τα νέα μου
Thursday, 21 January 2021
Post Photo

Πάμε βόλτα μαζί στο Ντίσελντορφ. Νέο λαχταριστό και τραγανό επεισόδιο (βίντεο)

Παρά τις τρεις ώρες ύπνου περπάτησα αρκετά χιλιόμετρα πάλι. Αν θέλετε πάμε βόλτα μαζί.

tom
Τα νέα μου
Wednesday, 20 January 2021
Post Photo

Μα που πήγαν όλοι. Ελάχιστα βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα του είδους

Συνήθως αυτοί που ακολουθώ στο Odysee, το BitChute και το YouTube ανεβάζουν λιγότερα βίντεο το Σαββατοκύριακο. Λογικό, άνθρωποι είναι και αυτοί και πρέπει να ξεκουραστούν

tom
Τα νέα μου
Friday, 15 January 2021
Post Photo

Κάνω ένα διαλειμματάκι από την επικαιρότητα για να μην πάθω υπερδοσολογία πληροφορίας (Too Much Info)

Ρήμαξα τα μάτια μου πάλι. Ούτε ξέρω πόσες ροές, πόσα βίντεο και πόσα τουί έχω διαβάσει τις τελευταίες μέρες. Πόσα άρθρα και πόση μούφα των ΜΜΕ κατανάλωσα (για να καταλάβω που πάει το πράγμα).

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 12 January 2021
Post Photo

Πάμε βόλτα μαζί στο άδειο κέντρο του Ντίσελντορφ. Αυτή τη φορά με άψογο ήχο!

Άδεια πόλη. Απίστευτα πλάνα για Παρασκευή βράδυ στην πρωτεύουσα του ισχυρότερου κρατιδίου της χώρας. Συνήθως γίνεται το αδιαχώρητο. Δείτε ποια είναι η κατάσταση τώρα.

tom
Τα νέα μου
Friday, 08 January 2021
Post Photo

Συνήλθα από την ίωση. Γεμάτος ενέργεια και όρεξη για δουλειά. Ξέμεινα από σάλτσες

Τελικά μου πήρε 48 ώρες για να ξεπεράσω το χάλι. Τι ήταν αυτό πάλι δεν γνωρίζω. Δεν πήγα σε κανέναν γιατρό απολύτως. Απλά πλακώθηκα σε βιταμίνη C, D3 και ψευδάργυρο. Κοιμήθηκα και σαν την αρκούδα.

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 05 January 2021
Post Photo

Μια δύσκολη βραδιά για μένα η χθεσινή. Έντονος βήχας, τραγικοί πόνοι στις κλειδώσεις και πυρετός

Ασύλληπτη κόπωση, πόνος στους πνεύμονες, πονοκέφαλος και υπνηλία. Η αλήθεια είναι ότι τα χρειάστηκα λίγο

tom
Τα νέα μου
Saturday, 02 January 2021
Post Photo

Σας εύχομαι από την καρδιά μου Χρόνια Πολλά και μια χρονιά γεμάτη Υγεία, αγάπη, έρωτα, γέλιο και καλή παρέα

Η περσινή χρονιά ήταν δύσκολη. Πήγε στα τσακίδια όμως. Πάει ο παλιός ο χρόνος. Πέρασε. Καπούτ. Το 2021 είναι μια νέα χρονιά και μπορεί να είναι η δική σου χρονιά

tom
Τα νέα μου
Friday, 01 January 2021
Post Photo

Κοντεύει 4 τα ξημερώματα και φυσικά δεν μπορώ να κοιμηθώ. Αυτά τα fckdowns μας έχουν διαλύσει

Ξεκινήσαμε λοιπόν από τα lockdowns το 2020 και κινούμαστε πλέον στα fckdowns του 2021.

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 29 December 2020
Post Photo

500 άρθρα στο tomsnews. Ένα blog διαφορετικό από τα άλλα

Η σελίδα πλέον φιλοξενεί περισσότερα από 500 άρθρα. 501 για την ακρίβεια. Φτιάχνοντας μια σελίδα που διαφέρει. Σχέδια για το μέλλον.

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 29 December 2020
Post Photo

26 Δεκεμβρίου του 2020 σήμερα. Πάμε μια βόλτα μαζί στους άδειους δρόμους του Ντίσελντορφ

Καιρό είχα να περπατήσω. Είπα αυτή τη φορά να πάρω και εσάς μαζί μου. Γιατί όχι. Όλοι χρειάζονται λίγο καθαρό αέρα.

tom
Τα νέα μου
Saturday, 26 December 2020
Post Photo

Τομ, μπορώ να χρησιμοποιήσω τα γραφικά που φτιάχνεις;

Συχνά με ρωτούν φίλοι αν υπάρχει πρόβλημα να χρησιμοποιήσουν κάποιο γραφικό ή μιμίδιο που φτιάχνω

tom
Τα νέα μου
Friday, 25 December 2020
Post Photo

Τις θερμότερες των ευχών μου από το βάθος της καρδιάς μου για τους φίλους αναγνώστες του blog

23 Δεκεμβρίου του 2020 σήμερα. Έφτασαν για μια ακόμα φορά τα Χριστούγεννα. Αλήθεια πότε πέρασε η χρονιά. Τι χρονιά και αυτή. Ας δούμε όμως τα πράγματα αισιόδοξα.

tom
Τα νέα μου
Wednesday, 23 December 2020
Post Photo

Γιατί δεν γράφω πια άρθρα με το πως περνάω

Κάποτε έγραφα άρθρα με τα νέα μου τις εμπειρίες μου, τα προβλήματα, τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα. Πάνε κι αυτά.

tom
Τα νέα μου
Friday, 18 December 2020
Post Photo

Αν συμβεί να νιώσετε "αναταράξεις" στη σελίδα μην ανησυχείτε. Κάνω συνεχείς αναβαθμίσεις. Διάφορα άλλα νέα μου

Οφείλω να γράψω ένα άρθρο για αυτό και να ζητήσω μια συγνώμη από τους εκλεκτούς αναγνώστες μου. Ναι, σε εσάς τους δυο μιλάω.

tom
Τα νέα μου
Sunday, 13 December 2020
Post Photo

Επιστροφή και πάλι μετά από 50 μέρες απουσίας. Τι έκανα όλο αυτό το διάστημα

Δεν άφησα αυτό το παγκόσμιο διάλειμμα λόγω κορώνας να πάει χαμένο. Μερικά από τα αποτελέσματα της δουλειάς μου τα βλέπετε μπροστά σας. Στο επόμενο διάστημα θα γράψω και μερικά άρθρα (ίσως αρκετά) για ένα νέο μου project για το οποίο θέλω τη γνώμη σου. Ναι, τη δική σου γνώμη.

tom
Τα νέα μου
Monday, 30 November 2020
Post Photo

Μια ακόμη από τις μοναχικές μου βόλτες στο κέντρο του Ντίσελντορφ

Η πόλη είναι όμορφη. Αυτό είναι αλήθεια. Πεντακάθαρη, με όμορφα κτίρια, πουθενά καλώδια να κρέμονται στον αέρα, διαγραμμίσεις στους δρόμους, μέσα μαζικής μεταφοράς που χαίρεσαι να χρησιμοποιείς

tom
Τα νέα μου
Wednesday, 07 October 2020
Post Photo

Εποχές να μην κάνεις τίποτα. Περιμένοντας να περάσει η κορώνα

Ο καθένας περιμένει κάτι. Άλλος απλά να περάσει ο ιός και να ζήσει τη ζωή που ζούσε. Άλλος περιμένει την οικονομική ανάκαμψη και κάποιοι το οικονομικό ολοκαύτωμα.

tom
Τα νέα μου
Wednesday, 07 October 2020
Post Photo

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2020 - Πόσο μου αρέσουν οι Δευτέρες

Δευτέρα ξεκινά η εργάσιμη εβδομάδα, η σχολική εβδομάδα, οι δίαιτες κι άλλα όμορφα.

vicky
Τα νέα μου
Monday, 05 October 2020
Post Photo

Έχω μια αδυναμία στα μαξιλάρια. Μήπως είμαι ο μόνος;

Όπως έγραψα σε προηγούμενο άρθρο αγαπώ τους καναπέδες. Καναπές χωρίς μαξιλάρι, τζατζίκι χωρίς σκόρδο

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 29 September 2020
Post Photo

Σήμερα ξύπνησα γριπωμένος. Το λέω εδώ και καιρό. Οι Δευτέρες πρέπει να καταργηρθούν

Μήτηρ πάσης κακίας η Δευτέρα. Απαπαπαπα. Ξύπνησα νεκρός. Ρίγος, τρέμουλο, πονοκέφαλο, πόνο στην κοιλιά. Να πω ότι ήμουν πάνω στα τραπέζια σε σκυλάδικο πάει στο διάολο. Σπίτι ήμουν

tom
Τα νέα μου
Monday, 28 September 2020
Post Photo

Ένα χειμωνιάτικο Σάββατο. 26 Σεπτεμβρίου σήμερα

Που αλλού; Στην αγαπημένη μου σελίδα είμαι πάλι. Να γράφω για εσάς

tom
Τα νέα μου
Saturday, 26 September 2020
Post Photo

Χρόνια μου πολλά και πολύχρονος. Ό,τι επιθυμώ, να ζω να με χαίρομαι

Ναι, σήμερα γίνομαι ένα χρόνο πιο ώριμος. Σα τα μούσμουλα ένα πράγμα. Γράφω αυτό το άρθρο για να ευχαριστήσω όλους τους  φίλους που μου εύχονται από το πρωί

tom
Τα νέα μου
Friday, 25 September 2020
Post Photo

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020 - Τα τραμ με έχουν καταστρέψει

Κανονικά πρέπει να πάω να αγοράσω ένα καινούριο ποδήλατο. Να μην κυκλοφορώ με τα τραμ.

vicky
Τα νέα μου
Thursday, 24 September 2020
Post Photo

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020 - Βαδίζοντας στον έκτο χρόνο στη Γερμανία

Πότε πήρα την απόφαση να φύγω, πότε ήρθα, πότε πέρασαν 5 χρόνια γεμάτα από όλα δεν το κατάλαβα.

vicky
Τα νέα μου
Wednesday, 23 September 2020
Post Photo

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2020 - Αλλαγή εποχής κι οι σκέψεις μου που ακολουθούν

Αναμφισβήτητα ως τώρα ήταν και είναι η πιο περίεργη χρονιά που έχω βιώσει κι εγώ και πολλοί άλλοι.

vicky
Τα νέα μου
Monday, 21 September 2020
Post Photo

Πέμπτη σήμερα 17 Σεπτεμβρίου. Πότε πέρασε περισσότερος από μισός Σεπτέμβρης

Ο τίτλος του άρθρου θα μπορούσε να είναι: προσπαθώντας να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά. Αναμφίβολα το 2020 θα το θυμάμαι για πολύ καιρό ακόμα. Όπως ίσως οι περισσότεροι

tom
Τα νέα μου
Thursday, 17 September 2020
Post Photo

Ασύστολη βαρεμάρα τις Κυριακές. Κώδικας και ένα ενδιαφέρον στατιστικό εύρημα

Είναι και αυτές οι Κυριακές απαπαπα. Τραγική κατάσταση. Σέρνεσαι να κάνεις το παραμικρό. Πρέπει να καταργηθούν. Μαζί με τις Δευτέρες. 

tom
Τα νέα μου
Sunday, 13 September 2020
Post Photo

Ένας πλανήτης περιμένει χωρίς να γνωρίζει τι. Σκόρπια νέα και σκέψεις

Δεν έχετε και εσείς αυτή την εντύπωση; Ένας πλανήτης ολόκληρος σε αναμονή. Αναμονή να περάσει ο ιός; Αναμονή να πάρουμε το σύστημα στα χέρια. Να έρθουν τα Χριστούγεννα; Να αλλάξει η χρονιά;

tom
Τα νέα μου
Thursday, 10 September 2020
Post Photo

Σήμερα με ξύπνησε η κόρη μου με ένα χαμόγελο και μια κούπα ζεστό καφέ

Είναι κάποιες πράξεις των παιδιών που σου φτιάχνουν τη μέρα. Ήρθε κάθισε δίπλα μου, με ξύπνησε, μου χαμογέλασε και μου έδωσε στο χέρι μια κούπα ζεστό καφέ

tom
Τα νέα μου
Sunday, 06 September 2020