Πως νιώθεις όταν βλέπεις κάποιον σαν τον πατέρα σου να πεινάει? 

Post Photo
Παρασκευή 15 Μαρτίου 2019

Το άρθρο αυτό το είχα γράψει το διάστημα που ήμουν στην Αθήνα. Θυμάμαι τότε σας συγκίνησε οπότε το ξαναπροσθέτω στη σελίδα μου.

Συνηθίζω να κατεβαίνω στο κέντρο με τα πόδια (Σύνταγμα). Η απόσταση ούτως ή άλλως δεν είναι μεγάλη (περίπου 1.500 μέτρα). Ο περίπατος πάντα ήταν για μένα χρόνος περισυλλογής. Σκέψης. Δεν χρησιμοποιώ το αυτοκίνητο όσο μπορώ. Όταν οι αποστάσεις "περπατιούνται" αποφεύγω ακόμα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς. 

Περπατούσα λοιπόν πριν μέρες στη Βασ. Όλγας. Είδα έναν στην ηλικία του πατέρα μου. Καθώς πρέπει κύριος. Τα ρούχα του δεν θύμιζαν άστεγο. Ξάπλωνε όμως σε ένα παγκάκι.. και έκλαιγε. 

Χθες αργά τη νύχτα. Καθόμουν σε γνωστό εστιατόριο της Φιλελλήνων. Με πλησιάζει ένας καθώς πρέπει κύριος. Πάλι δεν θύμιζε άστεγο. Θα μπορούσε επίσης να ήταν ο πατέρας μου. Δεν ήταν ναρκομανής (με λίγη εμπειρία το καταλαβαίνεις αμέσως). 

Με πλησίασε. Μου λέει "να σου πω κάτι?". Έδειχνε εξαντλημένος. Χλωμός. Του απαντάω "πες μου τι σου συμβαίνει".  

Μου λέει "ντρέπομαι που σου μιλάω, δεν είμαι ναρκομανής. Είμαι ένας απλός Έλληνας πολίτης. Έχω να φάω εδώ και καιρό. Έχω μείνει με 50 cents. Δεν αρκούν αυτά για τροφή. Δεν θέλω χρήματα. Πάμε μαζί αν θέλεις να μου πάρεις κάτι να φάω. Αντέχω την πείνα.. αλλά τώρα έχω φτάσει στα όρια". 

Μου κόπηκαν τα πόδια. Όχι έχω ξαναδεί άστεγους, ναρκομανείς, δυστυχισμένους. Φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά. Με σόκαρε ότι μου θύμισε τον πατέρα μου. Ένας άνθρωπος αξιοπρεπής. Ειλικρινής. Ένας άνθρωπος που πιθανώς έχει δουλέψει για δεκαετίες. Να βρίσκεται μπροστά μου. Στο "γιό" του. Να ζητάει λίγη τροφή. Φυσικά και τον βοήθησα. Δεν είναι εκεί όμως το θέμα. 

Θέλει γερά νεύρα πλέον να αντιμετωπίζεις την εικόνα γύρω σου. Είμαι συνεχώς στο δρόμο. Λόγω κινημάτων και εκπομπής. Βλέπουν πολλά τα μάτια μου. Πραγματικά θέλει γερό στομάχι η Αθήνα.

Πολύ γερό στομάχι. 

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.