Γιατί γράφω ανώνυμα. Γιατί οι διακομιστές μου βρίσκονται Καναδά. Θα αλλάξει αυτό στο μέλλον;

Post Photo
Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2019

Είναι ενάντια στις αρχές μου να γράφω ανώνυμα. Πιστεύω στο θάρρος της γνώμης, στην πραγματική δημόσια γραφή. Δεν φοβάμαι κανέναν και ποτέ δεν το έκανα. Ακόμα και όταν είχα μια τηλεοπτική εκπομπή, οι απειλές ενάντια στην ζωή μου καθημερινές και έναν αστυνομικό που ποτέ δεν ζήτησα να με φυλάει στο διαμέρισμά μου στο Παγκράτι.

Δυστυχώς με την κρίση το 2010 αποφάσισα να μετακινηθώ σε μια χώρα την οποία συγγενείς μου περιέγραφαν ως συγκροτημένη, οργανωμένη, μια χώρα στην οποία αν έχεις γνώσεις και εργασθείς σκληρά θα προκόψεις όσο δεν προκόβεις σε 100 χρόνια στην Ελλάδα. Τελικά έκανα την κίνηση το 2012.

Ένα άρρωστο αστυνομικό κράτος με απόλυτα ελεγχόμενη ενημέρωση

Ναι, αυτό είναι η Γερμανία σήμερα. Ένα αστυνομικό κράτος στο οποίο μπορεί να μπουκάρει στο σπίτι σου ο καθένας για ένα χρέος 50€ στο ARD/ZDF (βλέπε τέλος ΕΡΤ). Αν νομίζετε ότι φαντάζομαι την προηγούμενη σειρά που έγραψα αγοράστε ένα δορυφορικό πιάτο και δείτε τις εκπομπές που οι ίδιοι παράγουν και δείχνουν πάμφτωχους ανθρώπους να υφίστανται εισβολή στο σπίτι τους και κατάσχεση αντικειμένων γελοίας αξίας.

Μα τι σχέση έχει αυτό με την ανωνυμία;

Κάθε 50 μέτρα τουλάχιστον εδώ στο Ντίσελντορφ υπάρχει ένα δικηγορικό γραφείο. Σε όλη την πόλη.

Στην Ελλάδα παρά τον ακτιβισμό, την μαχητική δημοσιογραφία, επιχειρήσεις και διάφορα πρότζεκτς που αφορούν την κύρια δουλειά μου (τον προγραμματισμό) δεν μήνυσα κανέναν, δεν με μήνυσε κανείς. Σε δικηγόρο πήγα 3 φορές για υπόθεση συγγενικού προσώπου που ήταν γελοία υπόθεση και φυσικά αθωώθηκε. 

Εδώ πηγαίνω σχεδόν κάθε δέκα μέρες στον δικηγόρο μου. Κάθε λογής λαμόγιο ή επιχείρηση σου στέλνει χωρίς καμία αιτιολογία ένα γράμμα ότι χρωστάς κάτι που δεν βασίζεται πουθενά. Μετά μπορείς να κάνεις ένσταση και πάει δικαστικά. Έχω 2-3 τέτοιες υποθέσεις να ασχολούμαι. Οι άνθρωποι είναι ψυχοπαθείς και η δημοκρατία και τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν ανέκδοτο.

Θέλεις και άλλες τέτοιες υποθέσεις;

Όχι φυσικά. Ήδη τη σελίδα την "κυνηγάει" ο μεγαλοαπατεώνας του Βερολίνου με το όνομα Trinkhaus. Παρεμπιπτόντως αν είστε θύμα του επικοινωνήστε μαζί μου. Είμαστε ήδη καμιά δεκαριά θύματά του Έλληνες. Ο τύπος είναι και ανθέλληνας μεταξύ των άλλων. 

Αν δεν είχα μετακινήσει τη σελίδα εκτός Γερμανίας θα είχα και άλλα λαμόγια να μου χαλούν τη μέρα. Δεν φοβάμαι τέτοια παρτάλια απλά έχω πολύ σημαντικότερα πράγματα στη ζωή μου να κάνω από το να ασχολούμαι με τέτοια σκουπίδια.

Θα επιστρέψω στην μαχητική και επώνυμη δημόσια γραφή

Φυσικά και θα επιστρέψω.

Βρε Τομ τι θα κάνεις με την άρρωστη χώρα με την οποία έμπλεξες;

Δεν με θεωρώ τόσο βλάκα να κάθομαι σε μια χώρα στην οποία πλέον οι δουλειές με βάση τα 450€ αποτελούν κανόνα. 

Σε μια χώρα στην οποία η εμπορία σαρκός και εγκεφάλων είναι νόμιμη και αποτελεί επίσης τον κανόνα σύναψης εργασιακών συμβάσεων δεν έχω καμία δουλειά. Ναι, οι εταιρείες σε "αγοράζουν" με ένα μηνιαίο μίσθωμα και σε νοικιάζουν σε άλλες εταιρείες σε διάφορα σημεία της χώρας. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Σωματεμπορία ίσως; Απλά αντί για τον κόλπο σου ενοικιάζουν άλλα όργανα. Τα χέρια σου ή τον εγκέφαλό σου. Γαμάτο;

Μα, βρε Τομ αν δεν θέλεις δεν πας σε τέτοιες εταιρείες. Κάνετε λάθος. Οι εταιρείες αυτές έχουν άρρηκτη συνεργασία με το "υπουργείο εργασίας" της χώρας. Αν δεν πας σου κόβουν κάθε επίδομα (αν έχεις την ατυχία και λαμβάνεις κάποια). Καλό; Μου το είπε κανείς αυτό; Όχι φυσικά.

Εμπορία σαρκός με την βούλα του γερμανικού κράτους (ναι το γνωρίζω, δεν αποτελούν ούτε κράτος).

Το αν έχεις παιδί ή οικογένεια λίγο τους νοιάζει. Ας μένεις Ντίσελντορφ. Θα σε νοικιάσουμε στο Μόναχο και θα δεις το παιδί σου όταν γίνει φαντάρος. Στα απάνθρωπα παπάρια τους.

Καριέρες ως την σύνταξη σε γερμανικούς κολοσσούς  με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και φιλικούς συναδέλφους

Απλά γελάω. Παραμύθια της χαλιμάς. Ξεχάστε αυτή την χώρα. Δεν υπάρχει. Σας είπαν παραμύθια ή αναφέρονταν σε πολύ παλαιότερες εποχές. Όσο για το "φιλικούς" συναδέλφους ξεχάστε το. 

Είμαι επτά συναπτά έτη εδώ. Μιλάω άπταιστα γερμανικά από παιδί. Προσπάθησα να κάνω φίλους. Απέτυχα παταγωδώς. Στην Ελλάδα πήγα πριν λίγες μέρες για μια βδομάδα και έκανα δέκα φίλους.

Ακόμα και γω που προέρχομαι και από τις δυο χώρες είμαι ο σκατέλληνας εδώ. Ας μιλάω άψογα Γερμανικά. Τουλάχιστον 1.000 άτομα μου είπαν το "αν δεν σου αρέσει εδώ γύρνα στην πατρίδα σου". Το αστείο είναι ότι έχω γεννηθεί σε πόλη της Γερμανίας από ντόπια μάνα. Σκέφτομαι να λέω το ίδιο πλέον στους Γερμανούς τουρίστες που γκρινιάζουν γιατί βρήκαν ένα λεκέ σε ξενοδοχείο της Ελλάδας.

Οι διακομιστές θα παραμείνουν εκτός Γερμανίας. Είναι απλά γαμάτοι τουλάχιστον τεχνολογικά. Το κόστος είναι επίσης πολύ μικρό.

Θα χρειαστώ τη βοήθειά σας

Σχεδιάζω κάτι μεγάλο. Μεγάλο ίσως για μένα. Δεν θα αποκαλύψω ακόμα τι θα κάνω.

Θα παρακαλούσα όποιον μένει Αθήνα ή Αγγλία ας επικοινωνήσει μαζί μου. Αγγλία ενδιαφέρομαι κυρίως για πληροφορίες που έχουν επιχειρηματικό ενδιαφέρον στον κλάδο της τεχνολογίας. Όχι, δεν αναφέρομαι σε επενδυτές κτλ.

Για την Αθήνα θα επιθυμούσα μερικούς καφέδες με ανθρώπους που μένουν χρόνια εκεί.

Σας φιλώ λοιπόν. Θα τα πούμε αύριο πάλι.

(Update: Δεν γράφω πια ανώνυμα. Βρήκα καλό δικηγόρο.)

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.