Η ζωή (μου) μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα

Post Photo
Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2019

Η σχέση μου με τα σόσιαλ μίντια (σικ) απαριθμεί 8 χρόνια ξεκινώντας από το τουίτερ και 3 χρόνια μετά αφού όλοι είχαν πια φβ είπα να κάνω κι εκεί ένα λογαριασμό να εξερευνήσω τους οπαδούς του. 

Είναι μια βροχερή φθινοπωρινή μέρα εδώ στο βορρά. Μια ειδοποίηση στο φου μπου με κάνει να ανοίξω την πλατφόρμα. Πέφτω πάνω σε μια πολύ όμορφη κοινοποίηση που προτρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας, να τον προσέχουμε. Απλά λόγια κατανοητά. Το κοινοποιώ κι εγώ έτσι μήπως και το διαβάσει κανείς και δει τα πράγματα αλλιώς. Θερίζει η κατάθλιψη στις μέρες μας. Πρώτα το κοινοποιώ για μένα. Να το διαβάσω πάλι και να με πείσω πως εμένα έχω κυρίως και να με προσέχω. 

Λέει το δημοσίευμα να γράφεις τις σκέψεις σου. Βοηθάει. Ε και είπα να τις γράψω κι εγώ κάνοντας ακόμη μια αρχή που στο παρελθόν είχα ξανακάνει κι εγκατέλειψα. 

Η σχέση μου με τα σόσιαλ μίντια (σικ) απαριθμεί 8 χρόνια ξεκινώντας από το τουίτερ και 3 χρόνια μετά αφού όλοι είχαν πια φβ είπα να κάνω κι εκεί ένα λογαριασμό να εξερευνήσω τους οπαδούς του. 

Παρατηρώ πολύ τους ανθρώπους από παιδί. Στο δρόμο, στη δουλειά, στις κοινωνικές τους δραστηριότητες. Έτσι τους παρατηρώ και ως χρήστες των σόσιαλ μίντια (πάλι σικ).

Όταν μπήκα στο τουίτερ, το οποίο επέλεξα έναντι του φβ γιατί ήταν και καλά πιο ιντελεκτουέλ, δεν είχα ιδέα πως το χειρίζεσαι. Ακολούθησα μπλογκς, σελίδες και διάβαζα από εκεί τα νέα της ημέρας γιατί με το χαζοκούτι δεν τα πήγαινα ποτέ καλά. Μέχρι που άρχισαν να με ακολουθούν άνθρωποι, πραγματικοί! Και ωωω τι μαγεία να σχολιάζουν κάτω από τα ποστ σου, να λένε την άποψή τους μέχρι και την αποψάρα τους και να έχεις μια αλληλεπίδραση επί κοινωνικών φαινομένων αρχικά μέχρι να πεις και πιο προσωπικά πράγματα όπως καλημέρα να έχεις γλυκιά μου κι άλλα τέτχοια ξινόγλυκα. 

Άρχισαν μετά οι επίδοξοι εραστές να στέλνουν προσωπικά μηνύματα άλλοτε με χυδαιότητες κι άλλοτε με ρομαντικές κλεμμένες ατάκες συνοδευόμενες με φωτό της γενετήσιας ορμής τους (όταν άρχισε να επιτρέπει την δημοσίευση φωτογραφιών η πλατφόρμα) κι έτσι πέσανε τα πρώτα μπλοκ. Στην ηλικία που είμαι δε σοκάρομαι εύκολα αλλά όσο να πεις όταν στο προφίλ σου είσαι αποφθεγματάκιας και πνευματώδης και στα προσωπικά μηνύματα στέλνεις έτσι απροειδοποίητα τη μαλαπέρδα σου φίλε φόλοουερ σοκάρεις εμάς τις άμαθες που μας πήρε 8 μήνες να καταλάβουμε πως έχει και DM (Direct Messages) το τουίτερ.

Αργότερα έμαθα πως για 0,60€ το τουίτ (το τιτίβισμα) κάποιοι κάνουν δουλειά γράφοντας ολημερίς απόψεις κομματικές! Μπίζνα δηλαδή. Σε όλα μια ζωή απέξω εγώ. Χαϊβάνι κανονικό. 

Να μην ξεχάσω  και τα αμένσιωτα τουίτς (χωρίς να αναφέρουν δηλαδή σε ποιον λογαριασμό αναφέρονται) των πονεμένων και κατατρεγμένων που κάνανε γνωριμίες εκεί μέσα και προδόθηκαν. Επίσης άπειρα τουίτς για το πόσο χαζοί είναι όλοι όσοι έχουν φβ και πως όλα τα στάτα εκεί ήταν κλεμμένα από τους πανέξυπνους χρήστες του τουίτερ γρ. Θυμάμαι χαρακτηριστικά που ένας φόλοουερ μου είπε πως αν δεν έχεις έξυπνη ατάκα στο τουίτερ πας άπατος και μάλλον είχε δίκιο. 

Εκεί που γέλασα πολύ ήταν με τα βαθιά προφίλ, αυτά δηλαδή που ακολουθούν 200 άτομα και τους ακολουθούν χιλιάδες, τις φίρμες δηλαδή. Κι όπως έγραψε πολύ εύστοχα ένας φόλοουερ αλλά δε θυμάμαι ποιος, όταν είσαι διάσημος στο τουίτερ είναι σα να είσαι πλούσιος στη Μονόπολη! 

Την απόσβεσή μου όμως από το τουίτερ την έκανα. Να τα λέμε κι αυτά.

Μετά ήρθε η ώρα του φβ. 'Αλλος μαγικός κόσμος, γιατί μαγικός κόσμος είναι όταν μπορείς να επικοινωνείς ανά πάσα ώρα και στιγμή με ανθρώπους ανεξάρτητα με τον τόπο στον οποίο βρίσκονται. Εξάλλου ανήκω σε μια γενιά που ως παιδί η αίτηση για τηλέφωνο στο σπίτι έκανε 8 χρόνια να εγκριθεί. Στην αρχή βρήκα φίλους, συμμαθητές, συμφοιτητές που είχαμε χαθεί για διάφορους λόγους. Τι χαρά! Κι επειδή, όπως με είχαν συμβουλέψει, ο λογαριασμός μου ήταν κλειδωμένος και πολλά δε μπορούσαν να δουν από μένα ερχόταν αιτήματα φιλίας από ποικιλία φαινοτύπων. Δέχτηκα αρκετούς κι αρκετές, για την ακρίβεια έφτασα το όριο που έχει θέσει ο Μαρκούλης των 5000 φίλων! Ένα χωριό και μάλιστα κεφαλοχώρι!

Ώσπου άρχισαν οι καλημέρες με τζιφάκια με στρασάκια, ακτίνες ηλίου και ομάδες όπως το ηλιόλουστο γητευτάκι και τότε θυμήθηκα τους τουιτεράδες που γελούσαν με τους φβ χρήστες. Και μου πήρε 3 μήνες να απαλλαγώ από αγνώστους που δεν είχαμε καμία αλληλεπίδραση ή που είχαν υπερβολική αυτοπεποίθηση πως θα απαντούσες σε μια κλήση τους στο μέσετζερ έτσι ό,τι ώρα γούσταραν αυτοί και χωρίς κανένα λόγο. 'Ομως βρήκα κι ανθρώπους αγνώστους με μια στόφα αρχοντική, ανθρώπινη με χιούμορ, με γνώσεις, με ενσυναίσθηση! Ανθρώπους που πραγματικά νοιάζονται αν είσαι καλά, που όταν καταλαβαίνουν από τα γραφόμενά σου πως κάτι δεν πάει καλά σπεύδουν να σε ψάξουν, να ρωτήσουν αν μπορούν να βοηθήσουν, να σου απευθύνουν μια καλή κουβέντα βρε αδερφέ.

Για αυτούς που νομίζουν πως μας παρακολουθούν δε θα μιλήσω καθόλου, γιατί με τους ηλίθιους δεν ασχολούμαι πχια.

Όμως μια απορία την έχω. Άνθρωποι με πολλούς φίλους, έξυπνοι μόλις ποστάρουν τη φάτσα τους ή ένα στάτους έξυπνης ατάκας τα λάικ βροχή. Όταν ποστάρουν τη δουλειά τους, ή ένα άρθρο που έχει πραγματικά να σου δώσει, να σε ενημερώσει τα λάικ πέφτουν στο 1/10 κι οι κοινοποιήσεις ελάχιστες. Θα μου πουν κάποιοι πως το μέσον το έχουν μόνο για να διασκεδάζουν, να χαλαρώνουν και δεν θέλουν να προβληματίζονται ιδιαίτερα έτσι πιεστική που είναι η ζωή πια. Ως ένα σημείο σωστό κι αποδεκτό, αλλά ένα κουμπί είναι και λίγα λεπτά από το χρόνο σου που σπαταλάς ούτως ή άλλως για να σκρολάρεις και να βρεις κάτι να γελάσεις. Πάτα το λοιπόν! Δώσε αξία στο μέσο, βοήθησε αυτούς που κάνουν κάτι καλό να το μάθουν κι άλλοι. Δε στοιχίζει. 

Σε αυτό ήθελα να καταλήξω και δες από που ξεκίνησα. Ήταν μια αναδρομή κι ένα συμπέρασμα.

Φιλάρες πλατανόφυλλες!

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.