Μαύρη είναι η νύχτα τα βουνά στον κάμπο πέφτει χιόνι. Χειμώνιασε.

Post Photo
Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2019

Νταξ, μπορεί ακόμα στον κάμπο να μην χιόνισε αλλά το πάει προς χειμώνα. Αρχίζεις να νιώθεις ότι ο χειμώνας πλησιάζει όταν ξυπνάς το πρωί και σκοντάφτεις σε σαβούρα διότι απλά είναι πίσσα σκοτάδι.

Δεν είναι μόνο η σκοτίδα το πρόβλημα. Αρχίζουν οι θερμοκρασίες να παίρνουν την κατηφόρα.

Η αλήθεια είναι ότι το Ντίσελντορφ έχει πολύ καλύτερο κλίμα από το Άαχεν. Εκείνο το Άαχεν είναι καταπληκτικό αν είσαι ψάρι και θέλεις μονίμως νερό στη μούρη σου. Δεν έχω δει τόση βροχή πουθενά αλλού στη ζωή μου.

Οι χειμώνες μου φαίνονται πιο ήπιοι πλέον. Ίσως συμβάλει και το γεγονός ότι όταν ήρθα επικράτησε ο χειρότερος χειμώνας των τελευταίων 60 ετών στη χώρα. Χιόνιζε συνεχώς για δυο μήνες. Ήταν απλά απίστευτο. Τα εκχιονιστικά πάλευαν σε τρεις βάρδιες να κρατήσουν τους δρόμους ανοιχτούς. Από κάποιο σημείο και μετά δεν είχαν πια αλάτι να ρίξουν. 

Έκτοτε όμως (7 χρόνια μετά) θεωρώ ότι οι χειμώνες είναι υποφερτοί.

Μου αρέσει ο χειμώνας

Για κάποιους περίεργους λόγους το καλοκαίρι κάθε χρόνο είναι φοβερά αγχωτικό για μένα. Για διάφορους λόγους. Η εποχή αυτή ήταν πάντα για μένα εποχή δημιουργίας. Μια περίοδος συγκέντρωσης, αναπροσαρμογής στόχων, ενδιάμεσων απολογισμών και σκληρής δουλειάς. Σας έχω πει ότι μου αρέσει η δουλειά μου; Ο κώδικας; Ναι, μου αρέσει. Δεν νομίζω ότι μπορώ να σταματήσω ποτέ να γράφω κώδικα. Ασχέτως της καλής ή κακής οικονομικής μου κατάστασης στο μέλλον.

Αυτό το οποίο δεν χωνεύω με τίποτα είναι τα Χριστούγεννα. Απαπαπαπα. Μαζί με όλο αυτό τον κιτσαριό διάκοσμο και τη δήθεν ατμόσφαιρα θαλπωρής, αγάπης και τεχνητής χαράς. Η πραγματικότητα είναι ότι είναι η γιορτή της κατάθλιψης. Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πραγματικά πόσο μόνοι είναι. Ιδίως αν απουσιάζουν αγαπημένα πρόσωπα.

Υπάρχουν ήδη καταστήματα που πωλούν χριστουγεννιάτικη κινέζικη σαβούρα με τοξικά πλαστικά. Τα καλαμάκια τους μάραναν. Πόσοι τόνοι τέτοιας φθηνιάρικης σαβούρας αγοράζεται κάθε χρόνο και πόσοι τόνοι πετιούνται; Είναι έστω και ένα τέτοιο στολίδι πραγματικά ανακυκλώσιμο;

Θεωρώ ότι καλό είναι να φέρνουν στολίδια από τον Ιούνιο. Να είμαστε νωρίς-νωρίς προετοιμασμένοι. Ο καλός ο νοικοκύρης αγοράζει δέντρο τον Μάιο. Όλοι το ξέρουν αυτό.

Μου αρέσει και το καλοκαίρι αλλά

Τρελαίνομαι για παραλία και θάλασσα. Από παιδί έχω ένα ιδιαίτερο δέσιμο με τη θάλασσα. Όταν βρίσκομαι κοντά της ηρεμεί όλη μου η ψυχή. Απλά να την χαζεύω. Να ακούω τον παφλασμό των κυμάτων.

Όταν βρίσκομαι στο βυθό κοιτάζοντας το απέραντο γαλάζιο, τα ψάρια και τα κοχύλια νιώθω να κερδίζω χρόνια ζωής. Το έκανα φέτος αυτό. Χωρίς μάσκα, χωρίς τίποτα. Εσύ και ο βυθός. Το αλάτι στα μάτια δεν με ενοχλεί. Ποτέ δεν το έκανε.

Δεν μπορώ όμως τους φονικούς καύσωνες. Τις θερμοκρασίες αυτές στις οποίες θέλεις να μεταναστεύσεις για πάντα στην Αλάσκα. Ιδίως αν διαρκούν πολλές μέρες. Το να κάθεσαι στο σπίτι με την αρκούδα (aircondition) όλη μέρα αγκαλιά επίσης δεν με συγκινεί ως ιδέα. Το έχω κάνει. Κάποια στιγμή αναγκάζεσαι να βγεις έξω και το σοκ είναι ακόμα μεγαλύτερο.

Η αλήθεια είναι ότι στη Γερμανία τα καλοκαίρια ήταν πολύ πιο ήπια. Αρχίζουν να μην είναι πια. Το ρεκόρ της χώρας μέχρι πρότινος ήταν 38 βαθμοί. Φέτος σημειώθηκαν τρια διαδοχικά ρεκόρ και σήμερα το πανιστορικό ρεκόρ είναι 42,6 βαθμοί κελσίου. Το κλίμα είναι ηπειρωτικό. Οπότε αυτό το 42 σου φαίνεται 47. Φρίκη. Πραγματικά για κάποιες στιγμές πίστεψα ότι θα πω το ποιήμα. Έπαιρνα και συστηματικά αντιυπερτασικά χάπια εκείνο το διάστημα και η καρδιά δεν μπορούσε να ανεβάσει σφυγμούς (τα φάρμακα αυτά που έπαιρνα λειτουργούν κατ' αυτόν τον τρόπο). Τα είδα όλα.

Εποχή δημιουργίας

Το αγχωτικό καλοκαίρι πέρασε. Τα Χριστούγεννα (φτου-φτου) είναι ακόμα μακριά. Οπότε μένει ένα επαρκές διάστημα να ασχοληθώ με όλα αυτά τα οποία θέλω να δημιουργήσω και να διευρύνω.

Ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μου κινούμαι με στρατηγική, στατιστικά και αριθμούς. Έχω κάποιους στόχους τους οποίους δεν θέλω να αποκαλύψω ακόμα. Όχι ότι αποτελούν κάποιο φοβερό μυστικό αλλά θέλω να τους πραγματοποιήσω και όχι απλά να γράφω ανακοινώσεις πραγμάτων που δεν θα συμβούν ποτέ. Τίποτε δεν είναι εύκολο. Το δυσκολότερο δεν είναι να δημιουργήσεις κάτι. Το κλειδί είναι η συνέχεια και η συνέπεια. Κάθε μέρα ένα μικρό βήμα μπροστά. Καμία μέρα χωρίς ένα μικρό βήμα μπροστά. Όσο μικρό και αν είναι αυτό.

Τελευταία βδομάδα σεμιναρίων και έχω να γράψω ένα πρόγραμμα. Ο τίτλος τους προγράμματος Success Story App. Η εφαρμογή που σε οδηγεί στην επιτυχία. Η εφαρμογή μεθόδων αριθμητικής ανάλυσης με απώτερο στόχο την επιτυχία. Θα μιλήσουμε και για αυτό. Ίσως εδώ, ίσως στην άλλη σελίδα μου.

Σας φιλώ στο κούτελο.

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.