Μια Δευτέρα 

Post 2027 Photo

Σήμερα μπήκα στο τραμ μιας άλλης γραμμής από αυτήν που συνήθως παίρνω για να πάω στη δουλειά μου.

Σήμερα μπήκα στο τραμ μιας  άλλης γραμμής από αυτή που παίρνω συνήθως για να πάω στη δουλειά. Είχα μια δουλειά στο Δήμο. Έπρεπε να πάρω ένα χαρτί. 
Ανεβαίνω στο τραμ στη δεύτερη στάση από την αφετηρία. Ήταν άδειο φυσικά. Άρχισαν να ανεβαίνουν γυναίκες με μωρά στα καρότσια, γυναίκες με τα συμπαθή σκυλιά τους, άνθρωποι με βαλίτσες. Κάποιοι πολύ σκεπτικοί, κάποιοι κατηφείς, προβληματισμένοι. Μόνο κάποιες παιδικές φατσούλες διαφοροποιούσανε θετικά το τοπίο.

Έφτασα στον προορισμό μου που είναι στο σταθμό των τρένων της πόλης. Κατέβηκα κι έπρεπε να διασχίσω το σταθμό για να βρεθώ στις εγκαταστάσεις του Δήμου. 
Πολ´υς κόσμος στο σταθμό. Απολύτως λογικό. Μια μεγάλη πόλη, πρωτεύουσα του κρατιδίου. Κόσμος από όλες τις φυλές, τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε. Τρέχανε όλοι να προλάβουν. Μας κυνηγάει η ζωή τελικά δεν την κυνηγάμε. 

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατ´ι στις πόλεις που έχω επισκεφθεί, δεν ξέρω για όλες, η περιοχή γύρω από το σταθμό των τρένων είναι τόσο άθλια και τη χαρακτηρίζει η παραβατικότητα.

Πέρασα μέσα από το σταθμό, πήγα στο Δήμο και φυσικά παίρνεις χαρτάκι προτεραιότητας για το θέμα σου. Η αναμονή ήταν δυόμισι ώρες, εκτιμώμενος χρόνος. Οπότε θα πήγαινα στη δουλειά και θα ξαναγύριζα. 
Απίστευτα πολύς κόσμος. Μέσα και έξω. Γλώσσες περίεργες που δεν αναγνώριζα καν, όλο το φάσμα των ηλικιών, κάθε είδους ενδυματολογική περιβολή η οποία σε καμία περίπτωση δεν θύμιζε Ευρώπη. Κι όχι πως έχω κάποιο θέμα με αυτό, αλλά δεν μου είναι οικεία ειδικά η αμφίεση η μαυροφορεμένη των γυναικών που αποκαλύπτει μόνο τα μάτια. Βέβαια ο καθένας έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

Πήρα το δρόμο για το γραφείο, με τα πόδια γιατί δεν είναι μακριά, ξέροντας πως σε λίγη ώρα θα γυρίσω πάλι. Περπατώντας μέσα από στενά που όμως είναι στο κέντρο της πόλης, γέμιζα εικόνες. Πολλ´η  κίνηση στους δρόμους, κορναρίσματα που δεν είμαστε συνηθισμένοι εδώ σε τέτοια ( κάποτε σου δίναν κλήση αν χρησιμοποιούσες κόρνα χωρίς σοβαρό λόγο).
Λίγο πριν φτάσω στο γραφείο, στο τελευταίο στενό σε μια είσοδο μια κοπέλα καθιστή στην είσοδο μιας πολυκατοικίας με πλάτη στο πεζοδρόμιο. Κοιτάζω λίγο καλύτερα και βλέπω πως ετοιμάζει να κάνει την ένεσή της. Κουτάλι, λάστιχο, αναπτήρας κλπ. Σε απόσταση αναπνοής από τον κόσμο που περνούσε αδιάφορος, ίσως γιατί δεν την έβλεπαν, δεν ξέρω. 
Δεν το κρύβω πως σοκαρίστηκα. Πρώτη φορά ήμουν αυτόπτης μάρτυρας έστω για δευτερόλεπτα ενός τέτοιου τραγικού θεάματος.

Ξαφνικά τα πόδια μου βάδιζαν πιο γρήγορα κι ούτε κατάλαβα πως έφτασα στη δουλειά. Σκέψεις διάφορες στο μυαλό μου που τις διέκοψαν οι σειρήνες των ασθενοφόρων που είναι ένα καθημερινό φαινόμενο αλλά που δεν έχω συνηθίσει ακόμη.
Κι αυτή ήταν μια Δευτέρα. 

 
 

Δες περισσότερα..

1703642123_b13d291c724858922bf6

Μια Κυριακή 

Γερνάω μαμά…

1703624409_08c096988ee188a6da0b

Ήρθε η εποχή που θα μας πουν μαλάκες

Εντάξει εδώ και χρόνια μας αποκαλούν έτσι, δηλαδή τι μας αποκαλούν, το νιώθουμε οι ίδιοι μας κι ας μην το παραδεχόμαστε φωναχτά τουλάχιστον. Μέσα μας όμως ξέρουμε πολύ καλά τι γίνεται ή τι δεν γίνεται.

1705354341_8e26b4e16645b53a0122

16 Νοεμβρίου 2022

Γράφω όταν έχω κάτι να πω, κι ελπίζω όπως τα γράφω να είναι κατανοητά από εσάς που απευθύνομαι. Ελπίζω...

1703624476_e802b395fc3cb694de76

 Τετάρτη 9 Νοέμβρη 2022

Έχω γράψει κάποια άρθρα εδώ με τίτλο την ημερομηνία, κάτι σαν ημερολόγιο δηλαδή. Ας το συνεχίσω λοιπόν! Η φωτό τη Δευτέρα τραβηγμένη μέσα από το αεροπλάνο στην επιστροφή από τον τόπο καταγωγής στον τόπο διαμονής. Κοίτα μαμά χωρίς πατρίδα!

1705447570_41f3622cda9298342cd4

Αυτό το τι ζούμε ρε μαλάκα μου στη μεγαλύτερη διάστασή του από ποτέ!

Είναι κάμποσα χρονάκια τώρα που ζούμε στη σφαίρα του Μάτριξ. Από το 2010 αρχίσαμε όσοι ειδικά ζούμε ή ζούσαμε στην Ελλάδα να μας αγγίζει εξ απαλών ονύχων το πρόβλημα.

1703624527_13a4cb87dca58dfb66e4

Όμορφα που περνάμε δω στην εξωτική Αλλεμάνια

Θα σας πω κάποια πράγματα που διαβάζω, ακούω σε βίντεο έτσι για να γελάσουμε παρέα αλλά και να μάθετε αυτά που ενδεχομένως δεν ξέρετε, θα κουτσομπολέψω λιγάκι δηλαδή.

1703624555_d5aeb26670936dfaa4ec

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας..χθες

Θα έπρεπε να φροντίζουμε κάθε μέρα την ψυχική μας υγεία. Γνώμη μου

1705446747_ed6dc5d6cbdc1c4125f3

Τι είναι ευτυχία άραγε

Εξαρτάται σε ποια ηλικία βρίσκεσαι θα απαντήσω μόνη μου, διότι εδώ σε αυτό το υπέροχο μπλογκ του εξαιρετικού φίλου κι ανθρώπου Τομ εγώ μπορώ να γράφω ό,τι θέλω.

1703624616_08dd1484876ead097829

Δεν ξέρω τι τίτλο να βάλω, σχωράτε με

Να μιλήσουμε λίγο για την κατάθλιψη;Όχι αυτήν που φαντάζεται ο κόσμος, αυτό το περίεργο που είσαι λίγο blues, αλλά την ασθένεια, την καταγεγραμμένη και μελετημένη και καταχωρημένη στα ιατρικά βιβλία ως μια κανονική ασθένεια όπως ακριβώς είναι και ο σακχαρώδης διαβήτης. 

1705445370_040092266b7c46279707

Τι καλοκαίρι κι αυτό ρε παιδάκι μου, για μένα όχι για όλους

Λένε κάποιοι και σωστά το λένε πως όλη τη βδομάδα περιμένουμε το ΣΚ όλο το χρόνο περιμένουμε τις διακοπές που είναι δεν είναι ούτε 10 μερούλες για τους περισσότερους και τελικά μάλλον η ζωή περνάει και την έχουμε ζήσει ελάχιστα...

1705444516_7b6cedf15b077736e50a

Μια όαση ελεύθερης γραφής *κλέβω άραγε τα πνευματικά δικαιώματα της σελίδας; 

Έχω τόση πολλή ανάγκη να γράψω, να βγάλω αυτά που έχω μέσα μου που δεν ξέρω αν υπάρχει σέρβερ να φιλοξενήσει τον όγκο μου (νταξ υπερβάλλω..λίγο)

1705444472_9ef2aaf8a3d89647b2f0

Όλα του γάμου δύσκολα 

Πάει καιρός, πολύς για την ακρίβεια που έχω να γράψω κάτι εδώ..

1703624729_8696e0fd5bae351218ab

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας... χθες 

Υγεία το πιο πολύτιμο αγαθό διαχρονικά. Μια μέρα αφιερωμένη στην ψυχική υγεία, ενώ θα έπρεπε να είναι κάθε μέρα αφιερωμένη στην ψυχική μας υγεία και στην υγεία γενικότερα.

1703624744_b71a5cf7c07033fae017

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2020 - Πόσο μου αρέσουν οι Δευτέρες

Δευτέρα ξεκινά η εργάσιμη εβδομάδα, η σχολική εβδομάδα, οι δίαιτες κι άλλα όμορφα.

1703624785_eb543fdc3cdd0a681e51

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020 - Τα τραμ με έχουν καταστρέψει

Κανονικά πρέπει να πάω να αγοράσω ένα καινούριο ποδήλατο. Να μην κυκλοφορώ με τα τραμ.

1703624818_edf66d48b5689a1fad14

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020 - Βαδίζοντας στον έκτο χρόνο στη Γερμανία

Πότε πήρα την απόφαση να φύγω, πότε ήρθα, πότε πέρασαν 5 χρόνια γεμάτα από όλα δεν το κατάλαβα.

1705357749_ae70a16e84f29e0215d6

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2020 - Αλλαγή εποχής κι οι σκέψεις μου που ακολουθούν

Αναμφισβήτητα ως τώρα ήταν και είναι η πιο περίεργη χρονιά που έχω βιώσει κι εγώ και πολλοί άλλοι.

1703624879_4d2c99cbf57f84e293e9

Πόση μοναξιά εκεί έξω τελικά;

Είναι άραγε μοναξιά ή κάτι άλλο πιο βαθύ. Δεν ξέρω αναρωτιέμαι κι εγώ.

1703624894_e60854856825febf4184

Τρίτη 8 Σεπτέμβρη 2020 - Μην ξεχάσεις τον εαυτό σου

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές έχω αναρωτηθεί τι στο καλό συμβαίνει με το μυαλό μου. Πόσο περίεργο είναι πια; Τι διάολο θέλει από μένα; 

1703624920_dfd2da2ad90eab66e324

3 Σεπτέμβρη 2020 - Χάθηκα λίγες μέρες

Χάθηκα λίγες μέρες όσο κι αν δεν το ήθελα. Αυτό εδώ το πανέμορφο μπλογκ που σου επιτρέπει η μαγεία του διαδικτύου να μοιραστείς τις σκέψεις σου είναι μια χαλάρωση κι ένα χόμπι για μένα.

1703624936_4ea20204a7645745cf82

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2020 - Ένας καφές και μια σχέση

Το 1988 αποφοίτησα από το 2ο Λύκειο Άνω Τούμπας της Θεσσαλονίκης. Ήμαστε τέσσερα τμήματα αυτοί που αποτελούσαμε την τρίτη Λυκείου. 

1703624973_e233893ee03cd88036df

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2020 - Γιατί μας πονάει τόσο πολύ αυτή η μέρα;

Δεν ξέρω αν υπάρχει σύνδρομο Δευτέρας αλλά εγώ το βαφτίζω έτσι. Δεν ξέρω αν πάσχετε κι άλλοι από αυτό αλλά φαντάζομαι πως ναι.

1703625008_ff9d6f426a8e7e59453e

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2020. Παγκόσμια μέρα του σεξ λέει 

Δεν ξέρω τι πετριά είναι αυτή και καθιερώθηκαν κάποιες παγκόσμιες ημέρες με περίεργη θεματολογία. Μήπως ξεχνιέται για παράδειγμα η παγκόσμια μέρα πεολειχίας αλλά και μπριζόλας ταυτόχρονα. Έχει γούστο να πληρώνονται κιόλας αυτοί που τις καθιερώνουν. Γιατί αν ναι λάθος δουλειά κάνω.

1703625036_f5842dca12705bf7247c

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2020   Ελάτε για παρέαααααα

Βρε πως περνάνε οι μέρες, οι μήνες τα χρόνια. Βρε πως αλλάζουν οι καιροί. Το έγραψα και σε προηγούμενο άρθρο μου, (λέμε τώρα άρθρο), πως μικρή που μας κάνανε οι συμμαθήτριές μας δώρα ημερολόγια δεν έγραφα γιατί, όπως είθιστε γράφεις στο τέλος της μέρας, οπότε με άφηνε αδιάφορη αυτό. Είχα μότο κι ας μην το ήξερα, το πάμε για άλλα.

1703625058_6786f318d764070fd9a6

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020

Σήμερα επέλεξα να μου δώσω ρεπό. Θα μου πείτε είσαι αφεντικό του εαυτού σου; Επαγγελματικά όχι. Μόνο προσωπικά. 

1703625132_4ac2a3270008d380e7c8

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

Έχασα μια μέρα. Αλήθεια γιατί την έχασα τη χθεσινή μέρα; Που πήγε; Τι έκανα χθες; Αναρωτιέται η γραία διότι ου γαρ έρχεται μόνο το γήρας. 

1703625152_31db2ab9f5aee377ef1b

Κυριακή 16 Αυγούστου 2020 

Τι έγινε Βίκυ; Θα αναρωτηθούν ίσως κάποιοι. Μας ενημερώνεις για την ημερομηνία; Αγνοείς πως ίσως γνωρίζουμε ήδη τι μέρα είναι; Όχι φυσικά, έτσι κι αλλιώς σας θεωρώ πιο έξυπνους από μένα. Απλά αποφάσισα, μιας και είμαι αδμίν του μπλογκ (σικ) να κάνω κάτι για πρώτη φορά στη ζωή μου. Θα γράφω εδώ το καθημερινό μου ημερολόγιο.

1703625186_74aaa816a9bb24e460b1

Έχω μια μικρή φίλη. Πολύ καλή φίλη. 

Μια μέρα καυτή χθες στο Ντίσελντορφ, αλλά ποιος κάθεται σπίτι όταν έχει την ευκαιρία να βολτάρει με μια φίλη κι ας είναι και μικρή.

1703625242_c9fb9b95a30d48e7b3ba

Έκτο καλοκαίρι στην εξωτική Γερμανία

Η αλήθεια είναι πως δεν τα μετρώ πια τα καλοκαίρια στην ξενιτιά. Ωστόσο φρομ τάιμ του τάιμ το μυαλό αναπολεί και μετράει αυτόματα. Δεν ξέρω από που κλείνουν τα νοτιφικέισονς.

1703625377_a0628c188e9a83746f4f

Αστερόσκονη

Άλλη μια φορά θα αναφερθώ στα σόσιαλ μίντια. Αυτές τις μαγικές πλατφόρμες με τα πολλά περίεργα...

 

Δημοφιλέστερα

Περισσότερα