Με αφορμή το τείχος του Βερολίνου 

Χρόνος Ανάγνωσης: 4,2 λεπτά

Post Photo
Saturday, 09 November 2019

Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 

Το 1970 λοιπόν κι όντας η μητέρα μου μόλις δεκαεννέα ετών και ήδη μητέρα, δούλευε στην εταιρεία Henkel. Το τεράστιο αυτό εργοστάσιο, όπου συστάθηκε και η πρώτη γερμανική Βουλή μετά τον δεύτερο παγκόσμιο, σπούδαζε κάθε χρόνο τετρακόσιους άπορους φοιτητές και τους έκανε χημικούς. Η μητέρα μου λοιπόν τότε δούλευε στην καντίνα που τάιζε αυτά τα παιδιά και προσωπικό φυσικά. 

Είχαν λοιπόν έναν υπάλληλο φύλαξης, πρώην αστυνομικό περίπου εξήντα ετών και μια μέρα ρωτά τη μητέρα μου τι φαγητό είχε παρόλο που ήταν αναρτημένο το μενού. Στην ποδιά της η μητέρα μου είχε καρτελάκι με το όνομά της. Ακολουθεί ο διάλογος, όπου γ ο Γερμανός όπου μ η μητέρα μου:

(Γ)- Τι φαγητό έχουμε σήμερα κ.Πανάγου;

(Μ)- Ψάρι όπως λέει και το μενού στην πόρτα. (δεν διευκρινίζει τι ψάρι ενώ στο μενού γράφει).

(Γ)- Α, δεν τρώω ψάρια από θάλασσες που κολυμπούν Έλληνες και Τούρκοι διότι είναι μολυσμένα.

(Μ)- Μα το ψάρι το συγκεκριμένο ήταν Ατλαντικού κι εκεί δεν κολυμπούν Έλληνες και τούρκοι. Κι αν έχουν κολυμπήσει πως και σας ενοχλεί αυτή η μόλυνση, αν υπάρχει κιόλας, και δεν σας ενοχλεί ο μολυσμένος αέρας από τόσους αθώους που κάψατε στο Άουσβιτς και στο Ντάχαου;

Το ήξερε η μητέρα μου πως έχει μπλέξει. Αλλά στα δεκαεννιά βράζει το αίμα. Της συγκεκριμένης βράζει ακόμη και σήμερα στα εξήντα οχτώ.

Περνάνε λίγες μέρες και την καλούν σε ένα τεράστιο αμφιθέατρο σε απολογία. Ένα ψηλόλιγνο κοριτσάκι άσπρο με μαύρα μάτια και μαύρα μαλλιά σχεδόν τρεμάμενο, απέναντι σε καμιά τριανταριά άτομα από τη διοίκηση, τον υπεύθυνο του τμήματός της και άτομα από το συνδικάτο που υπερασπίζεται τον εργαζόμενο. 

Την στήνουν με τον τρόπο τους στα τρία μέτρα και τη ρωτούν αν είπε αυτό στον σεκιουριτά. Η μητέρα μου απαντά με θάρρος, που κι εκείνη ομολογεί δεν ξέρει που το βρήκε, πως ναι το είπε. Κάποιοι έμειναν άφωνοι γιατί ήξεραν πόσο καλή, ευγενική και υπεύθυνη υπάλληλος ήταν. Την κοιτούν απορημένοι. Μια αμηχανία αναγκάζει τη μητέρα μου να ρωτήσει αν ξέρουν σε τι δήλωση έθεσε αυτήν την ερώτηση στον κύριο που της έκανε αναφορά. Άφωνοι απαντούν όλοι όχι. Εξηγεί λοιπόν η μητέρα μου τα καθέκαστα σε άψογα γερμανικά και τους προλαβαίνει λέγοντας αν θέλετε καλέστε τον να τα πω και μπροστά του. Σιγή ιχθύος στο ακροατήριο, θέλουν και λίγο χρόνο να σκεφτούν η αλήθεια είναι οι Γερμανοί κι η μητέρα μου συνεχίζει λέγοντας:  Αυτό που απάντησα στον κύριο το έχω διαβάσει σε επιστημονικό γερμανικό βιβλίο,του τάδε Γερμανού συγγραφέα που δανείστηκα από τη βιβλιοθήκη του Henkel στον τάδε διάδρομο, στο τάδε ράφι. Αυτός σε ποια έρευνα στηρίζει πως εμείς κι οι Τούρκοι μολύνουμε τα ψάρια επειδή απλά κολυμπάμε στις θάλασσες;

Ξεροκαταπίνουν τα στελέχη και της προτείνουν να καθίσει. Απαντά εκείνη ευγενικά πως αν θέλατε να καθίσω θα μου το προτείνατε εξαρχής, άρα αν έχουμε τελειώσει θέλω να πάω στη δουλειά μου.

Σκεπτικοί και απογοητευμένοι για την εξέλιξη οι Γερμανοί την άφησαν να φύγει. Όχι δεν τους άρεσε αυτή η εξέλιξη, δεν την περίμεναν, διότι συνήθως ο ξένος σε μια χώρα φταίει για όλα (όχι βέβαια). 

Αποτέλεσμα; Τον κύριο τον μετέθεσαν σε τμήμα τόσο μακριά ώστε να μη γίνεται να συναντηθεί με τη μητέρα μου κι εκείνη τη μετέθεσαν σε τμήμα που αφορούσε τις σπουδές των άπορων παιδιών ως γραμματέα της γραμματέως του διευθυντή. Γιατί οι Γερμανοί, οι τότε τουλάχιστον, την αδικία δεν την συγχωρούσαν.

 Όταν πήραν την απόφαση να γυρίσουν Ελλάδα οι δικοί μου, η μητέρα μου έφυγε από τη δουλειά την τελευταία ημέρα με τέσσερα ταξί γεμάτα δώρα. Τα παιδιά του Χημείου δε, της έβαλαν ένα βαζάκι γεμάτο γερμανικό χώμα γιατί χρήματα για δώρα δεν είχαν. Κάποια από αυτά έκλαιγαν, δεν ήταν όλα γερμανάκια είχε και αλλοδαπά (επιτρέψτε μου τους όρους).

Πάντα σε ένα γεγονός να κάνετε δεύτερες σκέψεις, ως να φανεί η αλήθεια. Η αλήθεια είναι πάντα μία.

Καλό ΣΚ αγάπες.

Κοινοποίησε το άρθρο

Δες περισσότερα..

Post Photo

Μα που πήγαν όλοι. Ελάχιστα βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα του είδους

Συνήθως αυτοί που ακολουθώ στο Odysee, το BitChute και το YouTube ανεβάζουν λιγότερα βίντεο το Σαββατοκύριακο. Λογικό, άνθρωποι είναι και αυτοί και πρέπει να ξεκουραστούν

tom
Τα νέα μου
Friday, 15 January 2021
Post Photo

Κάνω ένα διαλειμματάκι από την επικαιρότητα για να μην πάθω υπερδοσολογία πληροφορίας (Too Much Info)

Ρήμαξα τα μάτια μου πάλι. Ούτε ξέρω πόσες ροές, πόσα βίντεο και πόσα τουί έχω διαβάσει τις τελευταίες μέρες. Πόσα άρθρα και πόση μούφα των ΜΜΕ κατανάλωσα (για να καταλάβω που πάει το πράγμα).

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 12 January 2021
Post Photo

Πάμε βόλτα μαζί στο άδειο κέντρο του Ντίσελντορφ. Αυτή τη φορά με άψογο ήχο!

Άδεια πόλη. Απίστευτα πλάνα για Παρασκευή βράδυ στην πρωτεύουσα του ισχυρότερου κρατιδίου της χώρας. Συνήθως γίνεται το αδιαχώρητο. Δείτε ποια είναι η κατάσταση τώρα.

tom
Τα νέα μου
Friday, 08 January 2021
Post Photo

Συνήλθα από την ίωση. Γεμάτος ενέργεια και όρεξη για δουλειά. Ξέμεινα από σάλτσες

Τελικά μου πήρε 48 ώρες για να ξεπεράσω το χάλι. Τι ήταν αυτό πάλι δεν γνωρίζω. Δεν πήγα σε κανέναν γιατρό απολύτως. Απλά πλακώθηκα σε βιταμίνη C, D3 και ψευδάργυρο. Κοιμήθηκα και σαν την αρκούδα.

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 05 January 2021
Post Photo

Μια δύσκολη βραδιά για μένα η χθεσινή. Έντονος βήχας, τραγικοί πόνοι στις κλειδώσεις και πυρετός

Ασύλληπτη κόπωση, πόνος στους πνεύμονες, πονοκέφαλος και υπνηλία. Η αλήθεια είναι ότι τα χρειάστηκα λίγο

tom
Τα νέα μου
Saturday, 02 January 2021
Post Photo

Σας εύχομαι από την καρδιά μου Χρόνια Πολλά και μια χρονιά γεμάτη Υγεία, αγάπη, έρωτα, γέλιο και καλή παρέα

Η περσινή χρονιά ήταν δύσκολη. Πήγε στα τσακίδια όμως. Πάει ο παλιός ο χρόνος. Πέρασε. Καπούτ. Το 2021 είναι μια νέα χρονιά και μπορεί να είναι η δική σου χρονιά

tom
Τα νέα μου
Friday, 01 January 2021
Post Photo

Κοντεύει 4 τα ξημερώματα και φυσικά δεν μπορώ να κοιμηθώ. Αυτά τα fckdowns μας έχουν διαλύσει

Ξεκινήσαμε λοιπόν από τα lockdowns το 2020 και κινούμαστε πλέον στα fckdowns του 2021.

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 29 December 2020
Post Photo

500 άρθρα στο tomsnews. Ένα blog διαφορετικό από τα άλλα

Η σελίδα πλέον φιλοξενεί περισσότερα από 500 άρθρα. 501 για την ακρίβεια. Φτιάχνοντας μια σελίδα που διαφέρει. Σχέδια για το μέλλον.

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 29 December 2020
Post Photo

26 Δεκεμβρίου του 2020 σήμερα. Πάμε μια βόλτα μαζί στους άδειους δρόμους του Ντίσελντορφ

Καιρό είχα να περπατήσω. Είπα αυτή τη φορά να πάρω και εσάς μαζί μου. Γιατί όχι. Όλοι χρειάζονται λίγο καθαρό αέρα.

tom
Τα νέα μου
Saturday, 26 December 2020
Post Photo

Τις θερμότερες των ευχών μου από το βάθος της καρδιάς μου για τους φίλους αναγνώστες του blog

23 Δεκεμβρίου του 2020 σήμερα. Έφτασαν για μια ακόμα φορά τα Χριστούγεννα. Αλήθεια πότε πέρασε η χρονιά. Τι χρονιά και αυτή. Ας δούμε όμως τα πράγματα αισιόδοξα.

tom
Τα νέα μου
Wednesday, 23 December 2020
Post Photo

Γιατί δεν γράφω πια άρθρα με το πως περνάω

Κάποτε έγραφα άρθρα με τα νέα μου τις εμπειρίες μου, τα προβλήματα, τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα. Πάνε κι αυτά.

tom
Τα νέα μου
Friday, 18 December 2020
Post Photo

Αν συμβεί να νιώσετε "αναταράξεις" στη σελίδα μην ανησυχείτε. Κάνω συνεχείς αναβαθμίσεις. Διάφορα άλλα νέα μου

Οφείλω να γράψω ένα άρθρο για αυτό και να ζητήσω μια συγνώμη από τους εκλεκτούς αναγνώστες μου. Ναι, σε εσάς τους δυο μιλάω.

tom
Τα νέα μου
Sunday, 13 December 2020
Post Photo

Επιστροφή και πάλι μετά από 50 μέρες απουσίας. Τι έκανα όλο αυτό το διάστημα

Δεν άφησα αυτό το παγκόσμιο διάλειμμα λόγω κορώνας να πάει χαμένο. Μερικά από τα αποτελέσματα της δουλειάς μου τα βλέπετε μπροστά σας. Στο επόμενο διάστημα θα γράψω και μερικά άρθρα (ίσως αρκετά) για ένα νέο μου project για το οποίο θέλω τη γνώμη σου. Ναι, τη δική σου γνώμη.

tom
Τα νέα μου
Monday, 30 November 2020
Post Photo

Μια ακόμη από τις μοναχικές μου βόλτες στο κέντρο του Ντίσελντορφ

Η πόλη είναι όμορφη. Αυτό είναι αλήθεια. Πεντακάθαρη, με όμορφα κτίρια, πουθενά καλώδια να κρέμονται στον αέρα, διαγραμμίσεις στους δρόμους, μέσα μαζικής μεταφοράς που χαίρεσαι να χρησιμοποιείς

tom
Τα νέα μου
Wednesday, 07 October 2020
Post Photo

Εποχές να μην κάνεις τίποτα. Περιμένοντας να περάσει η κορώνα

Ο καθένας περιμένει κάτι. Άλλος απλά να περάσει ο ιός και να ζήσει τη ζωή που ζούσε. Άλλος περιμένει την οικονομική ανάκαμψη και κάποιοι το οικονομικό ολοκαύτωμα.

tom
Τα νέα μου
Wednesday, 07 October 2020
Post Photo

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2020 - Πόσο μου αρέσουν οι Δευτέρες

Δευτέρα ξεκινά η εργάσιμη εβδομάδα, η σχολική εβδομάδα, οι δίαιτες κι άλλα όμορφα.

vicky
Τα νέα μου
Monday, 05 October 2020
Post Photo

Έχω μια αδυναμία στα μαξιλάρια. Μήπως είμαι ο μόνος;

Όπως έγραψα σε προηγούμενο άρθρο αγαπώ τους καναπέδες. Καναπές χωρίς μαξιλάρι, τζατζίκι χωρίς σκόρδο

tom
Τα νέα μου
Tuesday, 29 September 2020
Post Photo

Σήμερα ξύπνησα γριπωμένος. Το λέω εδώ και καιρό. Οι Δευτέρες πρέπει να καταργηρθούν

Μήτηρ πάσης κακίας η Δευτέρα. Απαπαπαπα. Ξύπνησα νεκρός. Ρίγος, τρέμουλο, πονοκέφαλο, πόνο στην κοιλιά. Να πω ότι ήμουν πάνω στα τραπέζια σε σκυλάδικο πάει στο διάολο. Σπίτι ήμουν

tom
Τα νέα μου
Monday, 28 September 2020
Post Photo

Ένα χειμωνιάτικο Σάββατο. 26 Σεπτεμβρίου σήμερα

Που αλλού; Στην αγαπημένη μου σελίδα είμαι πάλι. Να γράφω για εσάς

tom
Τα νέα μου
Saturday, 26 September 2020
Post Photo

Χρόνια μου πολλά και πολύχρονος. Ό,τι επιθυμώ, να ζω να με χαίρομαι

Ναι, σήμερα γίνομαι ένα χρόνο πιο ώριμος. Σα τα μούσμουλα ένα πράγμα. Γράφω αυτό το άρθρο για να ευχαριστήσω όλους τους  φίλους που μου εύχονται από το πρωί

tom
Τα νέα μου
Friday, 25 September 2020
Post Photo

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020 - Τα τραμ με έχουν καταστρέψει

Κανονικά πρέπει να πάω να αγοράσω ένα καινούριο ποδήλατο. Να μην κυκλοφορώ με τα τραμ.

vicky
Τα νέα μου
Thursday, 24 September 2020
Post Photo

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020 - Βαδίζοντας στον έκτο χρόνο στη Γερμανία

Πότε πήρα την απόφαση να φύγω, πότε ήρθα, πότε πέρασαν 5 χρόνια γεμάτα από όλα δεν το κατάλαβα.

vicky
Τα νέα μου
Wednesday, 23 September 2020
Post Photo

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2020 - Αλλαγή εποχής κι οι σκέψεις μου που ακολουθούν

Αναμφισβήτητα ως τώρα ήταν και είναι η πιο περίεργη χρονιά που έχω βιώσει κι εγώ και πολλοί άλλοι.

vicky
Τα νέα μου
Monday, 21 September 2020
Post Photo

Πέμπτη σήμερα 17 Σεπτεμβρίου. Πότε πέρασε περισσότερος από μισός Σεπτέμβρης

Ο τίτλος του άρθρου θα μπορούσε να είναι: προσπαθώντας να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά. Αναμφίβολα το 2020 θα το θυμάμαι για πολύ καιρό ακόμα. Όπως ίσως οι περισσότεροι

tom
Τα νέα μου
Thursday, 17 September 2020
Post Photo

Ασύστολη βαρεμάρα τις Κυριακές. Κώδικας και ένα ενδιαφέρον στατιστικό εύρημα

Είναι και αυτές οι Κυριακές απαπαπα. Τραγική κατάσταση. Σέρνεσαι να κάνεις το παραμικρό. Πρέπει να καταργηθούν. Μαζί με τις Δευτέρες. 

tom
Τα νέα μου
Sunday, 13 September 2020
Post Photo

Ένας πλανήτης περιμένει χωρίς να γνωρίζει τι. Σκόρπια νέα και σκέψεις

Δεν έχετε και εσείς αυτή την εντύπωση; Ένας πλανήτης ολόκληρος σε αναμονή. Αναμονή να περάσει ο ιός; Αναμονή να πάρουμε το σύστημα στα χέρια. Να έρθουν τα Χριστούγεννα; Να αλλάξει η χρονιά;

tom
Τα νέα μου
Thursday, 10 September 2020
Post Photo

Σήμερα με ξύπνησε η κόρη μου με ένα χαμόγελο και μια κούπα ζεστό καφέ

Είναι κάποιες πράξεις των παιδιών που σου φτιάχνουν τη μέρα. Ήρθε κάθισε δίπλα μου, με ξύπνησε, μου χαμογέλασε και μου έδωσε στο χέρι μια κούπα ζεστό καφέ

tom
Τα νέα μου
Sunday, 06 September 2020
Post Photo

Πριν λίγη ώρα άρχισα να βήχω. Μετά από 2 χρόνια. Η κόρη μου είναι καλύτερα σήμερα

Αυτή η μανία να κολλάω οτιδήποτε κυκλοφορεί στο σχολείο της. Δεν φταίει το παιδί. Μικρό είναι, πλένει τα χέρια της σωστά, φοράει τη μάσκα της, αλλάζει ρούχα όταν γυρνάει στο σπίτι

tom
Τα νέα μου
Saturday, 05 September 2020
Post Photo

Σήμερα είμαι λίγο άρρωστος. Φυσιολογικό φαινόμενο μετά από έντονα στρεσογόνες μέρες

Ήταν μια διαδικασία που πήγε πολλά χρόνια. Ένα λαμόγιο το οποίο βασάνισε τη Βίκυ όσο και εμένα για πολύ καιρό

tom
Τα νέα μου
Thursday, 03 September 2020
Post Photo

3 Σεπτέμβρη 2020 - Χάθηκα λίγες μέρες

Χάθηκα λίγες μέρες όσο κι αν δεν το ήθελα. Αυτό εδώ το πανέμορφο μπλογκ που σου επιτρέπει η μαγεία του διαδικτύου να μοιραστείς τις σκέψεις σου είναι μια χαλάρωση κι ένα χόμπι για μένα.

vicky
Τα νέα μου
Thursday, 03 September 2020