Η γραφή είναι σαν το ποδήλατο. Χωρίς τη σέλα

Post Photo
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2020

Είχα καιρό να γράφω 2-3 άρθρα την ημέρα. Η αλήθεια είναι ότι μου είχε λείψει. Τώρα γράφω πάλι κείμενα και συνάμα μπόλικο κώδικα. Βρίσκω πάλι τη χαρά και την ικανότητα να το κάνω.

Το τελευταίο διάστημα έγραφα 90% κώδικα και 10% κείμενα.

Είναι παπαριά να έχεις μια καλή πλατφόρμα χωρίς περιεχόμενο. Στην πορεία αυτό θα αντιστραφεί. 10% κώδικα και 90% περιεχόμενο.

Με περιεχόμενο δεν εννοώ μόνο άρθρα. Στον δικό μου κλάδο τεράστια σημασία έχει και το documentation. Τι να το κάνω ένα καταπληκτικό πρόγραμμα αν δεν υπάρχουν οδηγίες εγκατάστασης και χρήσης. Το ίδιο έπαθα και όταν έκανα κόρη. Έψαχνα το μάνουαλ.

Το λέω εδώ και δεκαετίες. Λογισμικό χωρίς documentation και άριστο support είναι άχρηστο. Αυτό μάλλον ισχύει και σε πολλούς άλλους κλάδους της επιχειρηματικότητας.

Δύσκολο πράγμα η γραφή μετά από καιρό παύσης

Τα πράγματα επιδείνωσε και η αγορά νέου πληκτρολογίου. Είναι περίεργο πόσο συνηθίζω ένα πληκτρολόγιο. Τα πράγματα μάλλον δυσκολεύει το τυφλό σύστημα γραφής.

Δεν έχασα μόνο το στυλ γραφής μου αλλά και την ταχύτητα. Αν είναι να κάνω μια βδομάδα να γράψω ένα άρθρο δεν κάνουμε τίποτε έτσι.

Εδώ και πολλά χρόνια έγραφα με ένα Logitech G710+. Είχα το ίδιο στο σπίτι και στο γραφείο. Έγραφα απίστευτα γρήγορα με αυτό.

Το θέμα είναι ότι αυτό του σπιτιού τα τίναξε από την υπερβολική χρήση. Το είχα αγοράσει ήδη μεταχειρισμένο. Τα έβγαλε τα λεφτάκια του.

Σήμερα έχω το G815 της Logitech. Τα πλήκτρα είναι λίγο πιο κοντά από το G710+. Αυτό οδήγησε στο να πατάω συχνά-πυκνά λάθος πλήκτρα. Τώρα γράφω ακόμα πιο γρήγορα από ότι με το G710+! Χαρά ο Τομ.

Μου πήρε περίπου 10 μέρες για να το συνηθίσω. Τώρα όπου και αν είναι το μελλοντικό μου γραφείο ή για όποιον δουλέψω θα πρέπει στο σακίδιό μου να κουβαλάω άλλο ένα G815. Είναι και ακριβά τα ρημάδια.

Δύσκολο πράγμα η γραφή

Μετά την δραματική επιδείνωση της υγείας μου απομονώθηκα. Εντελώς μιλάμε.

Έχω να πάω για καφέ με άνθρωπο εκτός από τους συνήθεις ύποπτους για χρόνια. Έχω να μιλήσω με "νέους" ανθρώπους επίσης για χρόνια. Θεωρώ ότι αν βγω για καφέ με άνθρωπο ασχέτως φύλου θα μουγκρίζω και θα με παρεξηγήσει. Πιθανώς να φωνάξει το μπόγια.

Η επικοινωνία είναι μια τέχνη την οποία αν δεν ασκείς τη χάνεις. Αυτό λέει και ο φίλος μου ο Shawn James. Δείτε ανθρώπους που έμειναν σε ακριτικά μέρη μόνοι τους για χρόνια. Σχεδόν δεν μπορούν να μιλήσουν πια.

Κάτι τέτοιο έπαθα και γω.

Επανέρχομαι όμως. Μπορεί τα πρώτα 10-20 άρθρα μου να είναι ελαφρώς βαρετά αλλά θα βελτιωθούν.

Φιλιά στο κούτελο. Με μάσκα. Την οποία έπλυνα με μπεταντίν. Για 20 λεπτά.

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.