Παραμονή δεκαπενταύγουστου και ο ήλιος καίει

Post Photo
Παρασκευή 14 Αυγούστου 2020

Ο δεκαπενταύγουστος πάντα θα έχει μια ιδιαίτερη σημασία πια για μένα. Γιορτάζει η κόρη μου

Παλαιότερα ο δεκαπενταύγουστος μου προκαλούσε μια ελαφρά θλίψη. Ίσως και να αναζητούσα τη θλίψη. Δεν ξέρω πόσα σκατά προβλήματα είχε ή έχει η κεφάλα μου.

Οι άνθρωποι που στεναχωριούνται με σχεδόν τα πάντα μάλλον έχουν κάποιο πρόβλημα. Αρχίζω να πιστεύω μαθαίνοντας από τον εαυτό μου ότι οι κάποιοι άνθρωποι έχουν την τάση να αναζητούν κάτι να στεναχωρηθούν. Η πλανήτης μας ιδίως σήμερα προσφέρει απλόχερα λόγους να ψοφήσεις από κατάθλιψη.

Ένας στους οκτώ Αυστραλούς το έριξαν στο αλκοόλ κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Το νουμεράκι αυτό βγήκε πρόσφατα στα μέσα. Είναι τεράστιο ποσοστό αν το σκεφτείτε. Κάποιοι φυσικά θα πουν ότι στην Αυστραλία συνολικά κατοικούν οκτώ άνθρωποι οπότε δεν είναι και τόσο τρομερό που ένας άρχισε να τα τσούζει.

Τι χρονιά και αυτή

Δεν γνωρίζω αν είμαι ο μόνος που σκέφτεται ή αισθάνεται έτσι αλλά φέτος δεν κατάλαβα Χριστό ποια η διαφορά χειμώνα, άνοιξης και καλοκαιριού. Όλα μου φάνηκαν η ίδια γκρίζα βιομάζα. Ίσως επειδή για 70η φορά δεν πήγα διακοπές. Δεν τόχω ρε παιδί μου με τις διακοπές μάλλον. Αγαπήστε με εργοδότες και πελάτες. Ένας μαλάκας που δεν το έχει με θάλασσες, μπιτσόμπαρα και πότινγκ.

Πρέπει επιτέλους να μάθω να μην φυσάω τον ατμό του ηλεκτρονικού στην οθόνη μου γιατί κάθε φορά κάνω ένα πεντάλεπτο διάλειμμα να διαλυθεί στο σύννεφο.

Τι να στεναχωρηθώ τώρα με τον δεκαπενταύγουστο. Και 15 Απριλίου να ήταν το ίδιο μου κάνει. Υπάρχει όμως εδώ και δέκα χρόνια μια μεγάλη διαφορά.

Η κόρη μου η Μαρία. Από τότε που γεννήθηκε ο δεκαπενταύγουστος έγινε μέρα χαράς. Μέρα γιορτής. Δεν με ενδιαφέρει που τεχνικά τελειώνει το καλοκαίρι. Το οποιοδήποτε καλοκαίρι. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια μου αρέσει και ο χειμώνας. Ιδίως αυτός με χιονάκι.

Φοράς τα ωραία σου ρούχα και κάνεις βόλτες σε μια χιονισμένη πόλη. Δείχνει πιο όμορφη, τόσο διαφορετική. Έχει και η παγωνιά τη χάρη της. Εδώ πίνουν και ένα βραστό κρασί με βότανα. Είναι απλά γαμάτο. Μια επίσης διαστροφή μάλλον που απέκτησα εδώ. Το νερό θα φταίει.

Τα σχολεία άνοιξαν

Άσχετο ίσως με το θέμα αλλά πως να φτάσω ο έρμος τις 500 λέξεις που θεωρούν οι μηχανές αναζήτησης "σοβαρό" άρθρο. Κανένα άρθρο μου δεν είναι σοβαρό. Τουλάχιστον ας είναι από τον αριθμό των λέξεων.

Τα σχολεία άνοιξαν με 32 άτομα στην τάξη! Η κόρη μου πήγε γυμνάσιο. 30 παιδιά και δυο καθηγητές στα πρώτα μαθήματα.

Κατά τα άλλα απαγορεύεται η συνάθροιση περισσοτέρων των 10 ατόμων. Θα ήθελα να είμαι σε κάποια από αυτές τις συσκέψεις των φωστήρων της πολιτικής με τους συμβούλους τους. Τους φαντάζομαι να πίνουν τεκίλες με τη μουσική στη διαπασών και μια λευκή αιθάλη από τον μπάφο να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια τους. Μάλλον έχω πολύ φαντασία.

Θα επαναλάβω τα λόγια του φίλου μου Στέφανου: "θα πεθάνουμε όλοι".

Όταν άκουσα ότι χώθηκαν 30 παιδιά σε μια τάξη είπα ΟΚ μεγάλε τον ήπιαμε τώρα.

Από την άλλη τι θες να κάνουν. Τα μισά ζευγάρια έχουν ήδη κάνει αίτηση διαζυγίου. Τα παιδιά έχουν τρελαθεί στο σπίτι τους με το Playstation και το Netflix. Μέχρι και χαμστεράκι πήρα στην κόρη μου για να μην λαλήσει. Ναι, και τα παιδιά λένε το ποιήμα εγκεφαλικά. Μια χαρά λαλάνε και αυτά.

Τι διάολο να κάνουν. Να κλείσουν τα σχολεία; Η παιδεία στον δυτικό κόσμο είναι χρεοκοπημένη εδώ και δεκαετίες. Στον μη δυτικό κόσμο η παιδεία είναι απλά ανύπαρκτη. Χρειαζόμαστε τα χρήματα των φορολογουμένων για πιο σημαντικούς σκοπούς. Π.χ να αποπληρώνουμε τις τράπεζες για τα χρέη των κρατών και άλλα χρήσιμα.

Δεν μπορούν να κάνουν τάξεις με 5-10 παιδιά. Που να βρουν τα κτίρια και το προσωπικό. Αυτά δεν γίνονται μέσα σε μια χρονιά. Εδώ σε περιόδους πλήρους ηρεμίας και μαζεύαμε 100€ για να πάρουν τα παιδάκια ένα χαλί να παίζουν. Πανίσχυρη Γερμανία σου λέει μετά. Η χώρα που τα κονόμησε.

Εντύπωση μου έκανε έγγραφο του σχολείου που στην ουσία προϊδεάζει για ηλεκτρονική εκπαίδευση στο προσεχές μέλλον. Άρα το υπουργείο θα τους έχει πει για ενδεχόμενο λοκντάουν και πάλι. Δεν θα το αντέξω αυτό.

Θα γίνω Αυστραλός και γω. (σύνολο 9 δηλαδή)

Σας εύχομαι έναν όσο πιο ευχάριστο δεκαπενταύγουστο γίνεται φίλοι μου. Την αγάπη μου στις Μαρίες και όσους εορτάζουν.

Χρόνια πολλά λοιπόν με πολλή αγάπη:

Παναγιώτη, Πάνο, Πανούσο, Παναγή, Πανάγο, Γιώτη, Τάκη, Πανίκο, Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Γιούλα, Παναγούλα, Νάγια, Δέσποινα, Δέσπω, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω , Μαρία, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μάρω, Μαριώ, Μαριωρή, Μαρίκα, Μαριγώ, Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαίρη, Μαρινίκη, Μιρέλλα, Μυρέλλα, Μάνια, Μάρα, Μαράκι, Μάριος ,Γεσθημανή, Ιεσθημανή, Θεοτόκης, Θεοτοκία, Μαριάντζελα, Μαρινέλα, Ελώνα, Ελλώνα, Ελόνα, Ηλιοστάλακτη, Καθολική, Κρυστάλλω, Κρουστάλλω, Κρουστάλω, Κρυσταλία, Κρυσταλλία, Κρουσταλένια, Πρέσβεια, Πρεσβεία, Συμέλα, Σιμέλα, Σουμελά

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.