Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020

Post 2094 Photo

Σήμερα επέλεξα να μου δώσω ρεπό. Θα μου πείτε είσαι αφεντικό του εαυτού σου; Επαγγελματικά όχι. Μόνο προσωπικά. 

Πριν κάτι λίγες μέρες κυκλοφόρησε ένα ποστ από διαδικτυακούς φίλους και φίλες από ένα σάιτ που είχε πρωτοσέλιδο μια κυρία 50 ετών με μαγιό και με θαυμασμό για το γυμνασμένο σώμα της ενώ είναι γιαγιά. Είχε τονισμένο το πρωτοσέλιδο πως η κυρία είναι γιαγιά. Δεν το έψαξα το σάιτ, να πω την αλήθεια. Πιστεύω όσους το πόσταραν.

Έσπευσαν πολλές αξιαγάπητες να εκνευριστούν με την πενηντάρα γιαγιά, ως σχόλιο του άρθρου. Το βρίσκω κι εγώ άκομψο λίγο αλλά μπορεί να περιείχε και θαυμασμό από τον ή την αρθρογράφο. Μπορεί η πρόθεση να ήταν καλή. 

Ωστόσο γιαγιά την αποκάλεσε, αφού έχει εγγόνι. Δεν ξέρω πόσα έχει αλλά για να είναι γιαγιά σίγουρα έχει ένα. Δεν την αποκάλεσε γριά, γιατί τόσος πανικός; Τι κρύβει αυτός ο πανικός σχολίων; 

Τι μας συμβαίνει άραγε; Μπορεί ο οποιοσδήποτε, όποτε θέλει είτε άντρας είναι είτε γυναίκα να ασχοληθεί με τον εαυτό του ή να επιλέξει να μην ασχοληθεί. Γιατί μας εντυπωσιάζει, αρνητικά ή θετικά μια τέτοια εικόνα; Δε θα έβλεπες ποτέ σε ένα άρθρο έναν πενηντάρη παππού με κοιλιακούς. Ωστόσο υπάρχουν αρκετοί εκεί έξω, εγώ παραδείγματος χάρη ξέρω δυο τρεις, δε μπορεί να είμαι η μόνη.

Η μητέρα μου έγινε μητέρα στα δεκαεννιά της χρόνια και γιαγιά στα πενήντα της. Και δε φαινόταν καν η ηλικία της. Καλά κοιλιακούς δεν είχε αλλά και πάλι. Ήταν μια υπέρκομψη (κυκλοφορεί η λέξη τελευταία κι είπα να την εντάξω στο λεξιλόγιό μου) νέα γιαγιά. Αυτό βέβαια πριν δεκαεννιά χρόνια. 

Σήμερα είμαι εγώ αυτή η πενηντάρα που επειδή τα παιδιά μου είναι ακόμη 19 ετών (ναι και τα δύο) κι έχουν κάποια όνειρα για τη ζωή τους μάλλον δεν το βλέπω να γίνομαι σύντομα γιαγιά. Λογικά θα γίνω γριά γιαγιά αν ζω, έχουμε και τον ιό να μας απειλεί, την τρέλα μου μέσα.

Γιατί υποτιμούμε τόσο πολύ τη γυναίκα; Διότι αυτό εισπράττω κι από τις διαμαρτυρίες των συνομήλικων γυναικών και δεν τις αδικώ. Μα είμαστε τελικά στο 2020; Η γυναίκα που έκανε τον κύκλο της, μεγάλωσε τα παιδιά της, είδε όπως λέμε και στην πατρίδα εγγόνια, μπορεί τώρα να πάει να πεθάνει; 

Έπαψε να είναι γυναίκα δηλαδή; Έχει στην καλύτερη μια δεκαετία να την ταλαιπωρεί η κλιμακτήριος, μέχρι να έρθει η εμμηνόπαυση να την αποτελειώσει, έχει κι όλους τους ηλίθιους να την τοποθετούν σε ηλικιακές βαθμίδες με επιτρεπτά ή μη επιτρεπτά όρια, ανάλογα με τις ιδιότητές της. Το να γίνει μια γυναίκα γιαγιά δεν είναι επιλογή της, είναι επιλογή του παιδιού της και δε θα της πάρει και την άδεια δηλαδή. 

Για αυτό που λέτε κι εγώ κοπανιέμαι στη γυμναστική κάθε μέρα, άντε σχεδόν καθημερινά, γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα επιλέξει το παιδί σου να σε κάνει γιαγιά. Να είμαι έτοιμη βρε αδερφέ. Να έχω το σωστό λουκ για πρωτοσέλιδο, όχι τίποτε άλλο να εξαντλήσω αυτά τα τρία λεπτά δημοσιότητας που δικαιούμαστε όλοι. Ελπίζω να παραμένουν τρία λεπτά γιατί αν έχει αυξηθεί ο χρόνος δεν ξέρω αλλά σκέφτομαι να αρχίσω μπαλέτο, όσο να πεις κάνει πιο μεγάλη εντύπωση από τους κοιλιακούς.

Σαν να το βλέπω

Γιαγιά μπαλαρίνα 50 Οκτωβρίων.

Παιδιά προσπαθώ να γίνω μπλόγκερ, μη μου θυμώσετε τώρα (αν βγάλετε άκρη τι θέλω να πω, διότι διάβασα ως εδώ πριν το δημοσιεύσω και δεν είμαι ούτε γω σίγουρη).

Τα άρθρα μου είναι πάντα φρέσκα. Μόλις τα γράψω τα δημοσιεύω. Γιατί αν το διαβάσω το καθένα την ώρα που το γράφω καμιά δεκαριά φορές μπορεί και να το διαγράψω. Άλλη φορά θα σας πω το γιατί. Όχι το γατί.

Φιλάρες πλατανόφυλλες.

Δείτε περισσότερα..

16 Νοεμβρίου 2022

Γράφω όταν έχω κάτι να πω, κι ελπίζω όπως τα γράφω να είναι κατανοητά από εσάς που απευθύνομαι. Ελπίζω...

 Τετάρτη 9 Νοέμβρη 2022

Έχω γράψει κάποια άρθρα εδώ με τίτλο την ημερομηνία, κάτι σαν ημερολόγιο δηλαδή. Ας το συνεχίσω λοιπόν! Η φωτό τη Δευτέρα τραβηγμένη μέσα από το αεροπλάνο στην επιστροφή από τον τόπο καταγωγής στον τόπο διαμονής. Κοίτα μαμά χωρίς πατρίδα!

Αυτό το τι ζούμε ρε μαλάκα μου στη μεγαλύτερη διάστασή του από ποτέ!

Είναι κάμποσα χρονάκια τώρα που ζούμε στη σφαίρα του Μάτριξ. Από το 2010 αρχίσαμε όσοι ειδικά ζούμε ή ζούσαμε στην Ελλάδα να μας αγγίζει εξ απαλών ονύχων το πρόβλημα.

Όμορφα που περνάμε δω στην εξωτική Αλλεμάνια

Θα σας πω κάποια πράγματα που διαβάζω, ακούω σε βίντεο έτσι για να γελάσουμε παρέα αλλά και να μάθετε αυτά που ενδεχομένως δεν ξέρετε, θα κουτσομπολέψω λιγάκι δηλαδή.

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας..χθες

Θα έπρεπε να φροντίζουμε κάθε μέρα την ψυχική μας υγεία. Γνώμη μου

Τι είναι ευτυχία άραγε

Εξαρτάται σε ποια ηλικία βρίσκεσαι θα απαντήσω μόνη μου, διότι εδώ σε αυτό το υπέροχο μπλογκ του εξαιρετικού φίλου κι ανθρώπου Τομ εγώ μπορώ να γράφω ό,τι θέλω.

Δεν ξέρω τι τίτλο να βάλω, σχωράτε με

Να μιλήσουμε λίγο για την κατάθλιψη;Όχι αυτήν που φαντάζεται ο κόσμος, αυτό το περίεργο που είσαι λίγο blues, αλλά την ασθένεια, την καταγεγραμμένη και μελετημένη και καταχωρημένη στα ιατρικά βιβλία ως μια κανονική ασθένεια όπως ακριβώς είναι και ο σακχαρώδης διαβήτης. 

Τι καλοκαίρι κι αυτό ρε παιδάκι μου, για μένα όχι για όλους

Λένε κάποιοι και σωστά το λένε πως όλη τη βδομάδα περιμένουμε το ΣΚ όλο το χρόνο περιμένουμε τις διακοπές που είναι δεν είναι ούτε 10 μερούλες για τους περισσότερους και τελικά μάλλον η ζωή περνάει και την έχουμε ζήσει ελάχιστα...

Μια όαση ελεύθερης γραφής *κλέβω άραγε τα πνευματικά δικαιώματα της σελίδας; 

Έχω τόση πολλή ανάγκη να γράψω, να βγάλω αυτά που έχω μέσα μου που δεν ξέρω αν υπάρχει σέρβερ να φιλοξενήσει τον όγκο μου (νταξ υπερβάλλω..λίγο)

Όλα του γάμου δύσκολα 

Πάει καιρός, πολύς για την ακρίβεια που έχω να γράψω κάτι εδώ..

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας... χθες 

Υγεία το πιο πολύτιμο αγαθό διαχρονικά. Μια μέρα αφιερωμένη στην ψυχική υγεία, ενώ θα έπρεπε να είναι κάθε μέρα αφιερωμένη στην ψυχική μας υγεία και στην υγεία γενικότερα.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2020 - Πόσο μου αρέσουν οι Δευτέρες

Δευτέρα ξεκινά η εργάσιμη εβδομάδα, η σχολική εβδομάδα, οι δίαιτες κι άλλα όμορφα.

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020 - Τα τραμ με έχουν καταστρέψει

Κανονικά πρέπει να πάω να αγοράσω ένα καινούριο ποδήλατο. Να μην κυκλοφορώ με τα τραμ.

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020 - Βαδίζοντας στον έκτο χρόνο στη Γερμανία

Πότε πήρα την απόφαση να φύγω, πότε ήρθα, πότε πέρασαν 5 χρόνια γεμάτα από όλα δεν το κατάλαβα.

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2020 - Αλλαγή εποχής κι οι σκέψεις μου που ακολουθούν

Αναμφισβήτητα ως τώρα ήταν και είναι η πιο περίεργη χρονιά που έχω βιώσει κι εγώ και πολλοί άλλοι.

Πόση μοναξιά εκεί έξω τελικά;

Είναι άραγε μοναξιά ή κάτι άλλο πιο βαθύ. Δεν ξέρω αναρωτιέμαι κι εγώ.

Τρίτη 8 Σεπτέμβρη 2020 - Μην ξεχάσεις τον εαυτό σου

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές έχω αναρωτηθεί τι στο καλό συμβαίνει με το μυαλό μου. Πόσο περίεργο είναι πια; Τι διάολο θέλει από μένα; 

3 Σεπτέμβρη 2020 - Χάθηκα λίγες μέρες

Χάθηκα λίγες μέρες όσο κι αν δεν το ήθελα. Αυτό εδώ το πανέμορφο μπλογκ που σου επιτρέπει η μαγεία του διαδικτύου να μοιραστείς τις σκέψεις σου είναι μια χαλάρωση κι ένα χόμπι για μένα.

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2020 - Ένας καφές και μια σχέση

Το 1988 αποφοίτησα από το 2ο Λύκειο Άνω Τούμπας της Θεσσαλονίκης. Ήμαστε τέσσερα τμήματα αυτοί που αποτελούσαμε την τρίτη Λυκείου. 

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2020 - Γιατί μας πονάει τόσο πολύ αυτή η μέρα;

Δεν ξέρω αν υπάρχει σύνδρομο Δευτέρας αλλά εγώ το βαφτίζω έτσι. Δεν ξέρω αν πάσχετε κι άλλοι από αυτό αλλά φαντάζομαι πως ναι.

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2020. Παγκόσμια μέρα του σεξ λέει 

Δεν ξέρω τι πετριά είναι αυτή και καθιερώθηκαν κάποιες παγκόσμιες ημέρες με περίεργη θεματολογία. Μήπως ξεχνιέται για παράδειγμα η παγκόσμια μέρα πεολειχίας αλλά και μπριζόλας ταυτόχρονα. Έχει γούστο να πληρώνονται κιόλας αυτοί που τις καθιερώνουν. Γιατί αν ναι λάθος δουλειά κάνω.

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2020   Ελάτε για παρέαααααα

Βρε πως περνάνε οι μέρες, οι μήνες τα χρόνια. Βρε πως αλλάζουν οι καιροί. Το έγραψα και σε προηγούμενο άρθρο μου, (λέμε τώρα άρθρο), πως μικρή που μας κάνανε οι συμμαθήτριές μας δώρα ημερολόγια δεν έγραφα γιατί, όπως είθιστε γράφεις στο τέλος της μέρας, οπότε με άφηνε αδιάφορη αυτό. Είχα μότο κι ας μην το ήξερα, το πάμε για άλλα.

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

Έχασα μια μέρα. Αλήθεια γιατί την έχασα τη χθεσινή μέρα; Που πήγε; Τι έκανα χθες; Αναρωτιέται η γραία διότι ου γαρ έρχεται μόνο το γήρας. 

Κυριακή 16 Αυγούστου 2020 

Τι έγινε Βίκυ; Θα αναρωτηθούν ίσως κάποιοι. Μας ενημερώνεις για την ημερομηνία; Αγνοείς πως ίσως γνωρίζουμε ήδη τι μέρα είναι; Όχι φυσικά, έτσι κι αλλιώς σας θεωρώ πιο έξυπνους από μένα. Απλά αποφάσισα, μιας και είμαι αδμίν του μπλογκ (σικ) να κάνω κάτι για πρώτη φορά στη ζωή μου. Θα γράφω εδώ το καθημερινό μου ημερολόγιο.

Έχω μια μικρή φίλη. Πολύ καλή φίλη. 

Μια μέρα καυτή χθες στο Ντίσελντορφ, αλλά ποιος κάθεται σπίτι όταν έχει την ευκαιρία να βολτάρει με μια φίλη κι ας είναι και μικρή.

Έκτο καλοκαίρι στην εξωτική Γερμανία

Η αλήθεια είναι πως δεν τα μετρώ πια τα καλοκαίρια στην ξενιτιά. Ωστόσο φρομ τάιμ του τάιμ το μυαλό αναπολεί και μετράει αυτόματα. Δεν ξέρω από που κλείνουν τα νοτιφικέισονς.

Αστερόσκονη

Άλλη μια φορά θα αναφερθώ στα σόσιαλ μίντια. Αυτές τις μαγικές πλατφόρμες με τα πολλά περίεργα...

Με αφορμή το τείχος του Βερολίνου 

Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 

Περί βλακείας ο λόγος

Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ

Όταν το περιτύλιγμα είναι λουστραρισμένο αυτό δε σημαίνει πως είναι ανάλογο και το περιεχόμενο

Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια.