Σκόρπιες σκέψεις και σκόρπια νέα μεσημέρι Παρασκευής. Tι σελίδες θέλουμε στο ελληνικό διαδίκτυο;

Post Photo
Παρασκευή 21 Αυγούστου 2020

Σας γράφω με την κεφάλα μου να μοιάζει με καζάνι μαγειρείου.  Έτσι είναι αυτά όταν θέλεις να πετύχεις κάτι. Όπως είπε και ο Steve Jobs για να πετύχεις στη ζωή πρέπει να είσαι παρανοϊκός. Οι φυσιολογικοί τα παρατάνε. Τόσο δύσκολο είναι

Ας ξεκινήσουμε με την αισιόδοξη σκέψη. Είναι Παρασκευή!

Για να συνεχίσω αυτό που έγραφα παραπάνω o Steve γνώριζε πόσο δύσκολο είναι να πετύχεις τους στόχους σου. Εκείνη την εποχή τα έβαζε με την IBM, το Βατικανό της πληροφορικής. O Steve Wozniak (συνεργάτης του Jobs) σε συνέντευξή του που είδα πρόσφατα δήλωσε ότι ο Jobs του έλεγε "θα μας φάνε. Με ποιους πάμε και τα βάζουμε". 

Όπως όλοι γνωρίζουμε στο τέλος τα κατάφερε. Για την ακρίβεια άλλαξε τον κόσμο γύρω μας και τον τρόπο που χρησιμοποιούμε υπολογιστές. Βρέθηκε μεν απολυμένος από την ίδια του την εταιρεία αλλά ποτέ δεν το έβαλε κάτω. Γνώριζε τι έλεγε για τους παρανοϊκούς.

Ένα πρωινό ακόμα από τα εκατοντάδες που πέρασα παλεύοντας με χιλιάδες σειρές κώδικα

Έκανα ένα διαχωρισμό του κώδικα σε Frontend και Backend. Ήταν λίγο μπερδεγουέι η κατάσταση. Τώρα δεν είναι πια.

Αυτό με βοηθάει ιδιαίτερα στη δημιουργία άλλων σελίδων από αυτή που βλέπετε μπροστά σας. Η διαχείριση λειτουργεί σχεδόν πλήρως ανεξάρτητα.

Το δύσκολο δεν ήταν να τα ξεχωρίσεις τελείως αλλά το γεγονός ότι δεν θέλω ο χρήστης να αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει διαχωρισμός (!). Θα το καταλάβετε όταν φτιάξω το βιντεάκι που δείχνει το VerdinCMS εκ των έσω. Είναι μια από τις μεγάλες διαφορές του VerdinCMS από τα υπόλοιπα CMS της αγοράς. Τον τρόπο αυτό λειτουργίας του CMS τον εμπνεύστηκα από τις πρώτες εκδόσεις του Drupal το οποίο λάτρευα. Τώρα έχει γίνει σαβούρα και αυτό.

Drupal 9: Σύνολο 5268 φάκελοι και 18.013 αρχεία. Ο ορισμός του bloatware

Όπως έχω γράψει πολλές φορές είναι εξαιρετικά δύσκολο να γράφεις κώδικα και περιεχόμενο ταυτόχρονα

Είναι εξαντλητικό εντελώς.

Θα χαιρόμουν να ήμουν μόνο blogger. Πόσο πιο εύκολο. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να γράφεις άρθρα. Δυο-τρία την ημέρα αρκούν για να έχει η σελίδα ένα ικανοποιητικό κοινό.

Φυσικά το πλεονέκτημα είναι ότι έχω μια πλατφόρμα που ίδια τουλάχιστον δεν υπάρχει σε όλο τον πλανήτη. Αν κάποιος θέλει μπορεί να συγκρίνει την ταχύτητα οποιουδήποτε CMS με αυτή του VerdinCMS. Πολύ πιθανώς θα χάσει. Η ταχύτητα είναι πολύ σημαντική ιδίως σε αργές συνδέσεις ή shared hosting με φορτωμένους διακομιστές.

Μπορώ πλέον να δημιουργήσω κλώνους στο λεπτό. Όσες σελίδες θέλω, σε όσες γλώσσες θέλω. Σκοπεύω να δημιουργήσω πολλά νέα πραγματάκια. Πρώτα όμως τελειοποιώ τον πυρήνα του συστήματος. Είμαι στο 99,5% θεωρώ.

Έχω όμως ένα παράπονο

Θα το γράψω και ας μην αρέσει. Έτσι είναι οι πραγματικές σελίδες όπως είναι και η πραγματική ζωή. Υπάρχουν και παράπονα. Δεν είναι όλα θετικά και ρόδινα. Η σελίδα αυτή δεν έχει δημιουργηθεί για να χαϊδεύει αυτιά και να δείχνει κώλους και βυζιά. Θα ήταν υπερβολικά εύκολο.

Η ερώτηση είναι τι σελίδες θέλουμε στο ελληνικό διαδίκτυο. Θέλουμε να έχουμε αποκλειστικά σελίδες μεγάλων μέσων ενημέρωσης, τσοντοειδή και ιστολόγια κακής αισθητικής τόσο από σχεδιασμό όσο και από περιεχόμενο;

Η επιλογή είναι δική μας. Η επισκεψιμότητα των σελίδων (άρα και κατά βάση η αξία τους) εξαρτάται από την αλληλεπίδραση που έχουν οι χρήστες.

Αν κανείς δεν κοινοποιεί άρθρα η σελίδα δεν έχει κόσμο. Τόσο απλό είναι. Μπορείς να κάνεις καταπληκτική δουλειά στο SEO (Search Engine Optimization) αλλά η αλήθεια είναι ότι από την Google μπορεί να σου έρθει το πολύ ένα 8%. Αλήθεια εσείς διαβάζετε άρθρα χρησιμοποιώντας μηχανή αναζήτησης ή απλά σκρολάρετε στο αγαπημένο σας κοινωνικό δίκτυο.

Οι επιλογές μας κρίνουν τι βλέπουμε, τι διαβάζουμε, τι ακούμε. Το διαδίκτυο είναι ανοιχτό για όλους. Για μικρές σελίδες για μεγάλα μέσα ενημέρωσης με αμύθητους προϋπολογισμούς. Όλοι είμαστε ένα κλικ παρακάτω.

Αν ο χρήστης δεν κοινοποιεί άρθρα και δεν μπαίνει να τα διαβάσει οι μικρές σελίδες πεθαίνουν. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσες μικρές αλλά πολύ αξιόλογες σελίδες είδα να κλείνουν. Οι άνθρωποι απογοητεύτηκαν. Για μένα μην ανησυχείτε. Δεν πρόκειται να το βάλω κάτω ποτέ.

Δεν ζητάω κάποια συνδρομή (και δεν σκοπεύω να το κάνω), δεν έχω διαφημίσεις, δεν έχω Patreon ή Paypal στη σελίδα. Δυο πράγματα θέλω και δεν τα κάνει κανείς άλλος εκτός από τη Βίκυ πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Η Βίκυ είναι μια γυναίκα με δυο παιδιά που γράφει άρθρα και κοινοποιεί όλα τα άρθρα της σελίδας στα κοινωνικά της δίκτυα. Δουλεύει και ταυτόχρονα. Δεν κάθεται όλη μέρα.

Δεν είναι τόσο δύσκολο να πατήσεις κοινοποίηση. Δεν πέφτει ο κώλος κανενός έτσι. Το αντίθετο. Στηρίζεις τις ελάχιστες σελίδες που απέμειναν στις οποίες μπορείς να γράψεις την άποψή σου όπως τη σκέφτεσαι.

Δεν μου έχει έρθει με email ούτε ένα κείμενο. Κάποιος να γράψει κάτι το οποίο θέλει να δημοσιεύσει. Από την άλλη βλέπεις ατελείωτα κατεβατά στο Facebook. Τι σπατάλη χρόνου. Κάποια στιγμή πολλά από αυτά θα διαγραφούν λόγω παραβίασης κάποιου όρου χρήσης. Δεν σου ανήκει το προφίλ σου στα κοινωνικά δίκτυα. Ανήκει στην εκάστοτε εταιρεία. Το γράφει στους όρους χρήσης. Ό,τι ώρα θέλει σου κατεβάζει το προφίλ μη δίνοντας ούτε μια τυπική εξήγηση για τους λόγους που το έκανε.

Έχουμε το διαδίκτυο που μας αξίζει

Είναι εύκολο να κατηγορούμε τα σκοτεινά συμφέροντα για την κατάντια του ελληνικού διαδικτύου. Ας σταθούμε όμως μπροστά στον καθρέφτη μας για μια φορά και ας αναρωτηθούμε:

Εγώ τι κάνω;

 

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.