Σήμερα με ξύπνησε η κόρη μου με ένα χαμόγελο και μια κούπα ζεστό καφέ

Post Photo
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2020

Είναι κάποιες πράξεις των παιδιών που σου φτιάχνουν τη μέρα. Ήρθε κάθισε δίπλα μου, με ξύπνησε, μου χαμογέλασε και μου έδωσε στο χέρι μια κούπα ζεστό καφέ

Η αλήθεια είναι ότι χθες τα πράγματα ήταν δύσκολα. Τα απόγευμα με έπιασε τρέμουλο στα χέρια. Νέο φαινόμενο. Κοιτούσα το αριστερό μου χέρι στο πληκτρολόγιο και νόμιζα ότι έχω Πάρκινσον.

Τώρα τι ιός είναι αυτό που προκάλεσε τέτοια αντίδραση του οργανισμού και καταβολή δεν γνωρίζω. Εύχομαι απλά να μην είναι κορώνες. Σήμερα είμαι αρκετά καλύτερα προς το παρόν.

Η μικρή μου το κατάλαβε.

Είδε χθες τα χάλια μου. Αντί να δω εγώ πως είναι η μικρή ήρθε αυτή να δει πως είμαι εγώ. Πως αλλάζουν τα πράγματα.

Γνωρίζει την αδυναμία μου στον καφέ. Μια ζεστή κούπα καφέ το πρωί. Δεν χρειάζομαι τίποτε άλλο. Ούτε εξωτικά πρωινά ούτε τίποτε άλλο. Η αγαπημένη μου κούπα (που είναι σαν κουβάς) με τον καφέ που λατρεύω και είμαι χάπι.

Το να ξυπνήσεις με το χαμόγελο ενός κοριτσιού δέκα χρονών είναι όλα τα λεφτά. Δεν θέλεις τίποτε άλλο. Ιδίως αν είναι η κόρη σου.

Αρχίζω και πιστεύω ότι όλη η θεραπεία που κάνω αρχίζει και αποδίδει. Ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μου δημιουργείται κάτι σαν ανοσοποιητικό. Συνήθως όταν με έπαιρνε η κάτω βόλτα ήξερα ότι θα μου πάρει καμιά βδομάδα να νιώσω καλύτερα. Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα το αμέσως επόμενο πρωινό. Με τίποτα.

Φυσικά είναι και το ψυχολογικό κομμάτι. Όταν ξυπνάς κατά αυτόν το τρόπο πως να μην είναι η μέρα σου ήδη καλύτερα.

Οι εποχές είναι περίεργες για όλους. Ας κάνουμε μια μικρή καλή πράξη στα πρόσωπα που αγαπάμε.  Είναι αυτές οι μικρές στιγμές στη ζωή που την κάνουν να αξίζει.

Μπορεί να κάνει αυτούς που αγαπάς έστω και για λίγο να χαμογελάσουν.

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.