Τρίτη 8 Σεπτέμβρη 2020 - Μην ξεχάσεις τον εαυτό σου

Post 2139 Photo

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές έχω αναρωτηθεί τι στο καλό συμβαίνει με το μυαλό μου. Πόσο περίεργο είναι πια; Τι διάολο θέλει από μένα; 

Από παιδί, όντας κι ανήλικο, επιβάλλεται να κάνεις αυτά που σου λένε, αυτά που πρέπει. Μεγαλώνεις μέσα σε υποχρεώσεις σχολικές, διεκπεραιωτικές και σωστό είναι αυτό διότι εσύ θα χτίσεις το μέλλον σου. Αρωγοί θα είναι αυτοί που σε μεγαλώνουν στο βαθμό που μπορούν αλλά εσύ θα κάνεις τον αγώνα σου. 

Νιώθεις έναν εγκλωβισμό, με ελάχιστες ελεύθερες στιγμές για σένα, με μια σκέψη να τα καταφέρεις όταν μεγαλώσεις. Όχι όλοι αλλά πολλοί. Πάντα μιλώ υποκειμενικά και φυσικά εκφράζομαι βιωματικά.

Κι εντάξει έρχεται κάποια στιγμή η μέρα, για άλλους πιο γρήγορα, για άλλους πιο αργά και για κάποιους ίσως ποτέ που μεγαλώνεις κι έχεις κατακτήσει κάποιους στόχους. 

Μετά συνεχίζεις για τους επόμενους στόχους, οι οποίοι δε σταματάνε ποτέ εκτός αν απρόοπτα μπεις στην κάσα ή στο βαζάκι (διαθέτουμε πλέον κι επιλογές).

Στο μεταξύ, μπαίνουν άτομα στη ζωή σου, γνωστοί, φίλοι, σύντροφοι, σύζυγοι, παιδιά. Κι αρχίζει ένας ατέρμονος αγώνας διεκπεραίωσης με πινελιές ευτυχισμένων στιγμών και μικρών ή μεγάλων κατορθωμάτων. Κάποιες στιγμές νιώθεις πως τα κατάφερες αλλά υπάρχουν κι άλλες πολλές που νιώθεις μοναξιά και πως τα έκανες όλα λάθος σε αυτή τη ζωή. Και πάλι από την αρχή. Όταν όμως περάσουν αρκετά τα χρόνια, έρχεται ο εαυτός σου και σου βαράει καμπανάκια είτε με ψυχοσωματικά συμπτώματα (σικ η λέξη περιέχει το πτώματα χιχι), είτε με παθολογικά συμπτώματα. Κι εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Τρέχεις σε παθολόγους, ψυχιάτρους κλπ να βρεις μια άκρη αν βρεις. 

Αν είσαι τυχερός και το καταλάβεις μόνος τραβάς χειρόφρενο κι ακούς το σώμα σου τι σου λέει. Γιατί κάτι προσπαθεί να σου πει. Κάθεσαι λοιπόν ώρες μαζί του και κοιτάς τι λάθος κάνεις διότι μάλλον συνεχίζεις να το κάνεις. Μιλάς μαζί του, καταλήγεις σε συμπεράσματα και επαναπροσδιορίζεις. 

Αρχίζεις και σε προσέχεις, ασχολείσαι μαζί σου. Σου αφιερώνεις χρόνο, δικό σου χρόνο αποκλειστικά γιατί τον έχεις ανάγκη. Παίρνεις ένα δώρο σε σένα, ακούς τη μουσική που θες στα ακουστικά σου, διαβάζεις ένα βιβλίο κι ας έπρεπε να μαγειρέψεις. Ντύνεσαι, στολίζεσαι και πας μια βόλτα ακόμη και μόνος, αν βρεις παρέα ακόμη καλύτερα!

Σε καταπιέζουν οι άλλοι θα αναρωτηθείτε ίσως και δικαίως. Μήπως κι εγώ δεν καταπιέζω κάποιους; Όλοι καταπιεζόμαστε κατά κάποιο τρόπο κι από διάφορες πηγές. Για παράδειγμα μπορεί από τον εργοδότη μας, αλλά εκεί δικαίως ό,τι διεκδικήσουμε πρέπει να το κάνουμε με τακτ και διπλωματία, εκτός αν είμαστε σίγουροι πως πολύ εύκολα θα βρούμε άλλη δουλειά.

Όλο αυτό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Θέλει και αυτό δουλίτσα. Όμως αξίζει το αποτέλεσμα. Έχεις έναν καλύτερο εαυτό για σένα αλλά και για τους άλλους. Αρχίζεις να σε εκτιμάς, να σε αγαπάς. Είναι και μια απίστευτη αίσθηση ελευθερίας αυτό. 

Επίσης θέλω να σας πω πως ακόμη κι αν έχετε πλύνει τα αγαπημένα σας αθλητικά στο πλυντήριο και τα έχετε αφήσει στον ήλιο να στεγνώσουν δοκιμάστε τα αρκετή ώρα μέσα στο σπίτι πριν φύγετε για τη δουλειά γιατί θα καταλήξετε με βρεγμένες κάλτσες πόδια κλπ και θα τα στεγνώνετε με το πιστολάκι (ευτυχώς Θε μου έχουμε τέτοιο στο γραφείο). Όχι τίποτε άλλο κρυώνεις εύκολα και μετά κάθεσαι και γράφεις άρθρα σαν αυτό και δεν είναι σωστό.

Φιλιά στα μούτρα! 

Υ.Γ. Η φωτό είναι από την Κεφαλλονιά. (Δική μου, όχι η Κεφαλλονιά η φωτό).

Δείτε περισσότερα..

Ήρθε η εποχή που θα μας πουν μαλάκες

Εντάξει εδώ και χρόνια μας αποκαλούν έτσι, δηλαδή τι μας αποκαλούν, το νιώθουμε οι ίδιοι μας κι ας μην το παραδεχόμαστε φωναχτά τουλάχιστον. Μέσα μας όμως ξέρουμε πολύ καλά τι γίνεται ή τι δεν γίνεται.

16 Νοεμβρίου 2022

Γράφω όταν έχω κάτι να πω, κι ελπίζω όπως τα γράφω να είναι κατανοητά από εσάς που απευθύνομαι. Ελπίζω...

 Τετάρτη 9 Νοέμβρη 2022

Έχω γράψει κάποια άρθρα εδώ με τίτλο την ημερομηνία, κάτι σαν ημερολόγιο δηλαδή. Ας το συνεχίσω λοιπόν! Η φωτό τη Δευτέρα τραβηγμένη μέσα από το αεροπλάνο στην επιστροφή από τον τόπο καταγωγής στον τόπο διαμονής. Κοίτα μαμά χωρίς πατρίδα!

Αυτό το τι ζούμε ρε μαλάκα μου στη μεγαλύτερη διάστασή του από ποτέ!

Είναι κάμποσα χρονάκια τώρα που ζούμε στη σφαίρα του Μάτριξ. Από το 2010 αρχίσαμε όσοι ειδικά ζούμε ή ζούσαμε στην Ελλάδα να μας αγγίζει εξ απαλών ονύχων το πρόβλημα.

Όμορφα που περνάμε δω στην εξωτική Αλλεμάνια

Θα σας πω κάποια πράγματα που διαβάζω, ακούω σε βίντεο έτσι για να γελάσουμε παρέα αλλά και να μάθετε αυτά που ενδεχομένως δεν ξέρετε, θα κουτσομπολέψω λιγάκι δηλαδή.

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας..χθες

Θα έπρεπε να φροντίζουμε κάθε μέρα την ψυχική μας υγεία. Γνώμη μου

Τι είναι ευτυχία άραγε

Εξαρτάται σε ποια ηλικία βρίσκεσαι θα απαντήσω μόνη μου, διότι εδώ σε αυτό το υπέροχο μπλογκ του εξαιρετικού φίλου κι ανθρώπου Τομ εγώ μπορώ να γράφω ό,τι θέλω.

Δεν ξέρω τι τίτλο να βάλω, σχωράτε με

Να μιλήσουμε λίγο για την κατάθλιψη;Όχι αυτήν που φαντάζεται ο κόσμος, αυτό το περίεργο που είσαι λίγο blues, αλλά την ασθένεια, την καταγεγραμμένη και μελετημένη και καταχωρημένη στα ιατρικά βιβλία ως μια κανονική ασθένεια όπως ακριβώς είναι και ο σακχαρώδης διαβήτης. 

Τι καλοκαίρι κι αυτό ρε παιδάκι μου, για μένα όχι για όλους

Λένε κάποιοι και σωστά το λένε πως όλη τη βδομάδα περιμένουμε το ΣΚ όλο το χρόνο περιμένουμε τις διακοπές που είναι δεν είναι ούτε 10 μερούλες για τους περισσότερους και τελικά μάλλον η ζωή περνάει και την έχουμε ζήσει ελάχιστα...

Μια όαση ελεύθερης γραφής *κλέβω άραγε τα πνευματικά δικαιώματα της σελίδας; 

Έχω τόση πολλή ανάγκη να γράψω, να βγάλω αυτά που έχω μέσα μου που δεν ξέρω αν υπάρχει σέρβερ να φιλοξενήσει τον όγκο μου (νταξ υπερβάλλω..λίγο)

Όλα του γάμου δύσκολα 

Πάει καιρός, πολύς για την ακρίβεια που έχω να γράψω κάτι εδώ..

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας... χθες 

Υγεία το πιο πολύτιμο αγαθό διαχρονικά. Μια μέρα αφιερωμένη στην ψυχική υγεία, ενώ θα έπρεπε να είναι κάθε μέρα αφιερωμένη στην ψυχική μας υγεία και στην υγεία γενικότερα.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2020 - Πόσο μου αρέσουν οι Δευτέρες

Δευτέρα ξεκινά η εργάσιμη εβδομάδα, η σχολική εβδομάδα, οι δίαιτες κι άλλα όμορφα.

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020 - Τα τραμ με έχουν καταστρέψει

Κανονικά πρέπει να πάω να αγοράσω ένα καινούριο ποδήλατο. Να μην κυκλοφορώ με τα τραμ.

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020 - Βαδίζοντας στον έκτο χρόνο στη Γερμανία

Πότε πήρα την απόφαση να φύγω, πότε ήρθα, πότε πέρασαν 5 χρόνια γεμάτα από όλα δεν το κατάλαβα.

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2020 - Αλλαγή εποχής κι οι σκέψεις μου που ακολουθούν

Αναμφισβήτητα ως τώρα ήταν και είναι η πιο περίεργη χρονιά που έχω βιώσει κι εγώ και πολλοί άλλοι.

Πόση μοναξιά εκεί έξω τελικά;

Είναι άραγε μοναξιά ή κάτι άλλο πιο βαθύ. Δεν ξέρω αναρωτιέμαι κι εγώ.

3 Σεπτέμβρη 2020 - Χάθηκα λίγες μέρες

Χάθηκα λίγες μέρες όσο κι αν δεν το ήθελα. Αυτό εδώ το πανέμορφο μπλογκ που σου επιτρέπει η μαγεία του διαδικτύου να μοιραστείς τις σκέψεις σου είναι μια χαλάρωση κι ένα χόμπι για μένα.

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2020 - Ένας καφές και μια σχέση

Το 1988 αποφοίτησα από το 2ο Λύκειο Άνω Τούμπας της Θεσσαλονίκης. Ήμαστε τέσσερα τμήματα αυτοί που αποτελούσαμε την τρίτη Λυκείου. 

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2020 - Γιατί μας πονάει τόσο πολύ αυτή η μέρα;

Δεν ξέρω αν υπάρχει σύνδρομο Δευτέρας αλλά εγώ το βαφτίζω έτσι. Δεν ξέρω αν πάσχετε κι άλλοι από αυτό αλλά φαντάζομαι πως ναι.

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2020. Παγκόσμια μέρα του σεξ λέει 

Δεν ξέρω τι πετριά είναι αυτή και καθιερώθηκαν κάποιες παγκόσμιες ημέρες με περίεργη θεματολογία. Μήπως ξεχνιέται για παράδειγμα η παγκόσμια μέρα πεολειχίας αλλά και μπριζόλας ταυτόχρονα. Έχει γούστο να πληρώνονται κιόλας αυτοί που τις καθιερώνουν. Γιατί αν ναι λάθος δουλειά κάνω.

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2020   Ελάτε για παρέαααααα

Βρε πως περνάνε οι μέρες, οι μήνες τα χρόνια. Βρε πως αλλάζουν οι καιροί. Το έγραψα και σε προηγούμενο άρθρο μου, (λέμε τώρα άρθρο), πως μικρή που μας κάνανε οι συμμαθήτριές μας δώρα ημερολόγια δεν έγραφα γιατί, όπως είθιστε γράφεις στο τέλος της μέρας, οπότε με άφηνε αδιάφορη αυτό. Είχα μότο κι ας μην το ήξερα, το πάμε για άλλα.

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020

Σήμερα επέλεξα να μου δώσω ρεπό. Θα μου πείτε είσαι αφεντικό του εαυτού σου; Επαγγελματικά όχι. Μόνο προσωπικά. 

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

Έχασα μια μέρα. Αλήθεια γιατί την έχασα τη χθεσινή μέρα; Που πήγε; Τι έκανα χθες; Αναρωτιέται η γραία διότι ου γαρ έρχεται μόνο το γήρας. 

Κυριακή 16 Αυγούστου 2020 

Τι έγινε Βίκυ; Θα αναρωτηθούν ίσως κάποιοι. Μας ενημερώνεις για την ημερομηνία; Αγνοείς πως ίσως γνωρίζουμε ήδη τι μέρα είναι; Όχι φυσικά, έτσι κι αλλιώς σας θεωρώ πιο έξυπνους από μένα. Απλά αποφάσισα, μιας και είμαι αδμίν του μπλογκ (σικ) να κάνω κάτι για πρώτη φορά στη ζωή μου. Θα γράφω εδώ το καθημερινό μου ημερολόγιο.

Έχω μια μικρή φίλη. Πολύ καλή φίλη. 

Μια μέρα καυτή χθες στο Ντίσελντορφ, αλλά ποιος κάθεται σπίτι όταν έχει την ευκαιρία να βολτάρει με μια φίλη κι ας είναι και μικρή.

Έκτο καλοκαίρι στην εξωτική Γερμανία

Η αλήθεια είναι πως δεν τα μετρώ πια τα καλοκαίρια στην ξενιτιά. Ωστόσο φρομ τάιμ του τάιμ το μυαλό αναπολεί και μετράει αυτόματα. Δεν ξέρω από που κλείνουν τα νοτιφικέισονς.

Αστερόσκονη

Άλλη μια φορά θα αναφερθώ στα σόσιαλ μίντια. Αυτές τις μαγικές πλατφόρμες με τα πολλά περίεργα...

Με αφορμή το τείχος του Βερολίνου 

Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 

Περί βλακείας ο λόγος

Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ