Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020 - Τα τραμ με έχουν καταστρέψει

Post 2172 Photo

Κανονικά πρέπει να πάω να αγοράσω ένα καινούριο ποδήλατο. Να μην κυκλοφορώ με τα τραμ.

Ποδήλατο έχω. Αλλά θέλω να είναι και ηλεκτρικό. Ένεκα η ηλικία. Αν κουραστώ ρε παιδί μου να συνεχίσω τη διαδρομή μου χωρίς ψυχολογικά, αρκετά έχω. Θα μου πείτε και τι μας το λες και δίκιο θα έχετε. Είπαμε είμαι αδμίν και κάπου πρέπει κι εγώ να ξεσπάσω, να τα βγάλω από μέσα μου.

Σε συνέχεια των σκέψεών μου αυτών των ημερών που άρχισαν να πέφτουν τα φύλλα, πόσο όμορφη εικόνα εντωμεταξύ, κολλημένο το μυαλό μου στη συμπεριφορά των ανθρώπων. 

Είναι ορισμένοι που έχουν ένα κάδρο φτιαγμένο στο κεφάλι τους για το πως περιμένουν να είναι η ζωή τους. Τι θέλω να πω. Πόσες φορές δεν έχετε ακούσει 

Φταίει ο πατέρας μου που μας άφησε

Φταίει η μάνα μου που ήταν αγράμματη

Φταίει η φτώχια μας

Φταίει, φταίει, φταίει...

Ως πότε δηλαδή θα φταίνε πάντα οι άλλοι; Κι όταν είσαι παιδί να το καταλάβω. Ως ενήλικας όμως δεν πρέπει να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου; Μέχρι πότε θα κατηγορείς τους άλλους; Ή καλύτερα ως πότε θα δικαιολογείς τον εαυτό σου; Θα τον οικτίρεις; Θα θυματοποιείσαι;

Πέτυχαν στη ζωή τους άνθρωποι που χάσανε τους γονείς τους μωρά και μεγάλωσαν σε ορφανοτροφεία. Πήραν τη ζωή στα χέρια τους και διέπρεψαν. Πέτυχαν. Σε πολύ πιο δύσκολες εποχές που θέριζε η πείνα κι η αρρώστια.

Αυτοί λοιπόν με το κάδρο στο κεφάλι πως η ζωή τους χρωστάει τα πάντα, όταν βρεθούν με κόσμο που ενδιαφέρεται και προσπαθεί να τους βοηθήσει, ίσως ταρακουνηθούν λίγο οπότε κουνιέται και το κάδρο τους και κάτι κάνουν. Όχι πολλά αλλά έστω κάτι.

Υπάρχει κι η άλλη κατηγορία που έχουν τα κριτήρια της ζωής τατουάζ στο μυαλό τους. Αυτό δεν επιδέχεται καμία διόρθωση δυστυχώς. Θύματα μια ζωή και καλά. Θύματα του εαυτού τους. Κανέναν δεν μπορείς να βοηθήσεις αν δεν θέλει να βοηθηθεί. Κι όταν ακόμη ζητούν τη γνώμη σου για κάτι και τους τη λες σε ακούνε με το αυτί όχι με τον εγκέφαλο, σαν έναν απλό ήχο χωρίς σημασία.

Αυτοί πάντα βρίσκουν ξενιστή, πάντα όμως και παρασιτούν μια χαρά, χωρίς καμία τύψη, ενοχή κλπ. Το χειρότερο είναι πως διαιωνίζουν και το είδος τους για αυτό έχουμε γεμίσει κομπλεξικούς. 

Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε τα θεματάκια μας κι εγώ φυσικά. Δε φορτώνομαι όμως σε άλλους. Παλεύω και δουλεύω με τον εαυτό μου να με καλυτερέψω. Δεν τα καταφέρνω πάντα φυσικά κι απογοητεύομαι αλλά δεν εγκαταλείπω. 

Γιατί ο άνθρωπος εστιάζει πάντα στο τι του λείπει, ενώ ποτέ σε αυτά που έχει; Θα μου πείτε κι εσύ έχεις 300 ζευγάρια παπούτσια αλλά πάντα υπάρχει χώρος για ένα ακόμη, προφανώς και κάνω πλάκα (πλάκα για το γεγονός πως δε συγκρίνονται αυτά, γιατί πετριά με τα παπούτσια έχω).

Τι θέλετε για να είστε ικανοποιημένοι; Κανείς δε μπορεί να σας απαντήσει παρά μόνο ο εαυτός σας. Κάντε μια ενδοσκόπηση, καλό θα σας κάνει κι αν είστε πάνω από 50 ετών και μια κολονοσκόπηση επίσης, διότι η πρόληψη είναι καλύτερη της θεραπείας. 

Να κάτι τέτοια σκέφτομαι και καμιά μέρα στο δρόμο για τη δουλειά αντί να κατέβω στη σωστή στάση θα βρεθώ στο Μόναχο. 

Το άσμα να το ακούτε να μαλακώνει η ψυχή σας. Μου το αφιέρωσε ένας φίλος παραμονή Χριστουγέννων του 2014.

Σας φιλώ διαδικτυακά. 

Δείτε περισσότερα..

16 Νοεμβρίου 2022

Γράφω όταν έχω κάτι να πω, κι ελπίζω όπως τα γράφω να είναι κατανοητά από εσάς που απευθύνομαι. Ελπίζω...

 Τετάρτη 9 Νοέμβρη 2022

Έχω γράψει κάποια άρθρα εδώ με τίτλο την ημερομηνία, κάτι σαν ημερολόγιο δηλαδή. Ας το συνεχίσω λοιπόν! Η φωτό τη Δευτέρα τραβηγμένη μέσα από το αεροπλάνο στην επιστροφή από τον τόπο καταγωγής στον τόπο διαμονής. Κοίτα μαμά χωρίς πατρίδα!

Αυτό το τι ζούμε ρε μαλάκα μου στη μεγαλύτερη διάστασή του από ποτέ!

Είναι κάμποσα χρονάκια τώρα που ζούμε στη σφαίρα του Μάτριξ. Από το 2010 αρχίσαμε όσοι ειδικά ζούμε ή ζούσαμε στην Ελλάδα να μας αγγίζει εξ απαλών ονύχων το πρόβλημα.

Όμορφα που περνάμε δω στην εξωτική Αλλεμάνια

Θα σας πω κάποια πράγματα που διαβάζω, ακούω σε βίντεο έτσι για να γελάσουμε παρέα αλλά και να μάθετε αυτά που ενδεχομένως δεν ξέρετε, θα κουτσομπολέψω λιγάκι δηλαδή.

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας..χθες

Θα έπρεπε να φροντίζουμε κάθε μέρα την ψυχική μας υγεία. Γνώμη μου

Τι είναι ευτυχία άραγε

Εξαρτάται σε ποια ηλικία βρίσκεσαι θα απαντήσω μόνη μου, διότι εδώ σε αυτό το υπέροχο μπλογκ του εξαιρετικού φίλου κι ανθρώπου Τομ εγώ μπορώ να γράφω ό,τι θέλω.

Δεν ξέρω τι τίτλο να βάλω, σχωράτε με

Να μιλήσουμε λίγο για την κατάθλιψη;Όχι αυτήν που φαντάζεται ο κόσμος, αυτό το περίεργο που είσαι λίγο blues, αλλά την ασθένεια, την καταγεγραμμένη και μελετημένη και καταχωρημένη στα ιατρικά βιβλία ως μια κανονική ασθένεια όπως ακριβώς είναι και ο σακχαρώδης διαβήτης. 

Τι καλοκαίρι κι αυτό ρε παιδάκι μου, για μένα όχι για όλους

Λένε κάποιοι και σωστά το λένε πως όλη τη βδομάδα περιμένουμε το ΣΚ όλο το χρόνο περιμένουμε τις διακοπές που είναι δεν είναι ούτε 10 μερούλες για τους περισσότερους και τελικά μάλλον η ζωή περνάει και την έχουμε ζήσει ελάχιστα...

Μια όαση ελεύθερης γραφής *κλέβω άραγε τα πνευματικά δικαιώματα της σελίδας; 

Έχω τόση πολλή ανάγκη να γράψω, να βγάλω αυτά που έχω μέσα μου που δεν ξέρω αν υπάρχει σέρβερ να φιλοξενήσει τον όγκο μου (νταξ υπερβάλλω..λίγο)

Όλα του γάμου δύσκολα 

Πάει καιρός, πολύς για την ακρίβεια που έχω να γράψω κάτι εδώ..

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας... χθες 

Υγεία το πιο πολύτιμο αγαθό διαχρονικά. Μια μέρα αφιερωμένη στην ψυχική υγεία, ενώ θα έπρεπε να είναι κάθε μέρα αφιερωμένη στην ψυχική μας υγεία και στην υγεία γενικότερα.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2020 - Πόσο μου αρέσουν οι Δευτέρες

Δευτέρα ξεκινά η εργάσιμη εβδομάδα, η σχολική εβδομάδα, οι δίαιτες κι άλλα όμορφα.

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020 - Βαδίζοντας στον έκτο χρόνο στη Γερμανία

Πότε πήρα την απόφαση να φύγω, πότε ήρθα, πότε πέρασαν 5 χρόνια γεμάτα από όλα δεν το κατάλαβα.

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2020 - Αλλαγή εποχής κι οι σκέψεις μου που ακολουθούν

Αναμφισβήτητα ως τώρα ήταν και είναι η πιο περίεργη χρονιά που έχω βιώσει κι εγώ και πολλοί άλλοι.

Πόση μοναξιά εκεί έξω τελικά;

Είναι άραγε μοναξιά ή κάτι άλλο πιο βαθύ. Δεν ξέρω αναρωτιέμαι κι εγώ.

Τρίτη 8 Σεπτέμβρη 2020 - Μην ξεχάσεις τον εαυτό σου

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές έχω αναρωτηθεί τι στο καλό συμβαίνει με το μυαλό μου. Πόσο περίεργο είναι πια; Τι διάολο θέλει από μένα; 

3 Σεπτέμβρη 2020 - Χάθηκα λίγες μέρες

Χάθηκα λίγες μέρες όσο κι αν δεν το ήθελα. Αυτό εδώ το πανέμορφο μπλογκ που σου επιτρέπει η μαγεία του διαδικτύου να μοιραστείς τις σκέψεις σου είναι μια χαλάρωση κι ένα χόμπι για μένα.

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2020 - Ένας καφές και μια σχέση

Το 1988 αποφοίτησα από το 2ο Λύκειο Άνω Τούμπας της Θεσσαλονίκης. Ήμαστε τέσσερα τμήματα αυτοί που αποτελούσαμε την τρίτη Λυκείου. 

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2020 - Γιατί μας πονάει τόσο πολύ αυτή η μέρα;

Δεν ξέρω αν υπάρχει σύνδρομο Δευτέρας αλλά εγώ το βαφτίζω έτσι. Δεν ξέρω αν πάσχετε κι άλλοι από αυτό αλλά φαντάζομαι πως ναι.

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2020. Παγκόσμια μέρα του σεξ λέει 

Δεν ξέρω τι πετριά είναι αυτή και καθιερώθηκαν κάποιες παγκόσμιες ημέρες με περίεργη θεματολογία. Μήπως ξεχνιέται για παράδειγμα η παγκόσμια μέρα πεολειχίας αλλά και μπριζόλας ταυτόχρονα. Έχει γούστο να πληρώνονται κιόλας αυτοί που τις καθιερώνουν. Γιατί αν ναι λάθος δουλειά κάνω.

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2020   Ελάτε για παρέαααααα

Βρε πως περνάνε οι μέρες, οι μήνες τα χρόνια. Βρε πως αλλάζουν οι καιροί. Το έγραψα και σε προηγούμενο άρθρο μου, (λέμε τώρα άρθρο), πως μικρή που μας κάνανε οι συμμαθήτριές μας δώρα ημερολόγια δεν έγραφα γιατί, όπως είθιστε γράφεις στο τέλος της μέρας, οπότε με άφηνε αδιάφορη αυτό. Είχα μότο κι ας μην το ήξερα, το πάμε για άλλα.

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020

Σήμερα επέλεξα να μου δώσω ρεπό. Θα μου πείτε είσαι αφεντικό του εαυτού σου; Επαγγελματικά όχι. Μόνο προσωπικά. 

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

Έχασα μια μέρα. Αλήθεια γιατί την έχασα τη χθεσινή μέρα; Που πήγε; Τι έκανα χθες; Αναρωτιέται η γραία διότι ου γαρ έρχεται μόνο το γήρας. 

Κυριακή 16 Αυγούστου 2020 

Τι έγινε Βίκυ; Θα αναρωτηθούν ίσως κάποιοι. Μας ενημερώνεις για την ημερομηνία; Αγνοείς πως ίσως γνωρίζουμε ήδη τι μέρα είναι; Όχι φυσικά, έτσι κι αλλιώς σας θεωρώ πιο έξυπνους από μένα. Απλά αποφάσισα, μιας και είμαι αδμίν του μπλογκ (σικ) να κάνω κάτι για πρώτη φορά στη ζωή μου. Θα γράφω εδώ το καθημερινό μου ημερολόγιο.

Έχω μια μικρή φίλη. Πολύ καλή φίλη. 

Μια μέρα καυτή χθες στο Ντίσελντορφ, αλλά ποιος κάθεται σπίτι όταν έχει την ευκαιρία να βολτάρει με μια φίλη κι ας είναι και μικρή.

Έκτο καλοκαίρι στην εξωτική Γερμανία

Η αλήθεια είναι πως δεν τα μετρώ πια τα καλοκαίρια στην ξενιτιά. Ωστόσο φρομ τάιμ του τάιμ το μυαλό αναπολεί και μετράει αυτόματα. Δεν ξέρω από που κλείνουν τα νοτιφικέισονς.

Αστερόσκονη

Άλλη μια φορά θα αναφερθώ στα σόσιαλ μίντια. Αυτές τις μαγικές πλατφόρμες με τα πολλά περίεργα...

Με αφορμή το τείχος του Βερολίνου 

Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 

Περί βλακείας ο λόγος

Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ

Όταν το περιτύλιγμα είναι λουστραρισμένο αυτό δε σημαίνει πως είναι ανάλογο και το περιεχόμενο

Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια.