Οι τρεις πλουσιότεροι Αμερικάνοι έχουν μεγαλύτερο πλούτο από το 50% των πολιτών της χώρας

Post Photo
Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2020

Μια έρευνα του Forbes του 2017 που πέρασε στα ψιλά γράμματα. Κάποτε μιλούσαμε για το 1%, μήπως είναι η ώρα να αρχίσουμε να μιλάμε για το 0.1%; Πως μπορεί να λειτουργήσει ένα τέτοιο μοντέλο για τα επόμενα 10-15 χρόνια;

Τρεις μόλις άνθρωποι, ο Bill Gates, ο Warren Buffett και ο Jeff Bezos έχουν μεγαλύτερο πλούτο από το 50% των Αμερικάνων που ανήκουν στη μεσαία και κάτω τάξη.

Η έρευνα αυτή του Forbes είναι του 2017 και μπορείτε να τη βρείτε εδώ. Σήμερα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Μπορεί να είναι στο 60% το ποσοστό. Όπως δηλώνει και στο βίντεό του ο Johnny Bravo η πανδημία αύξησε ακόμα περισσότερο τα βαλάντια των πλουσιοτέρων ανθρώπων του κόσμου. Δεν μιλάμε για μια χαλαρή αύξηση αλλά για έκρηξη.

1601982088

Μόνο το τελευταίο δίμηνο ο Mark Zuckerberg έγινε πλουσιότερος κατά 46,2%!! Ο Jeff Bezos πλούτισε περισσότερο κατά 30,6%. Όχι δεν κάνω κανένα λάθος. Αναφέρομαι σε δίμηνο. Όχι σε έτος. Οι αριθμοί αυτοί είναι σκέτη παράνοια.

Τη στιγμή που το ΑΕΠ της χώρας γκρεμίστηκε κατά το ένα τρίτο οι άνθρωποι αυτοί κολυμπούν κυριολεκτικά στο χρήμα. Ο ρυθμός με τον οποίο το χρήμα κινείται από τη βάση της πυραμίδας προς την κορυφή είναι εκθετικός. Αν συνεχιστεί για λίγο ακόμα διάστημα αυτή η κατάσταση θα στεγνώσει εντελώς η πραγματική οικονομία. Θα τους ανήκουν όλα και σε σένα τίποτα. Είναι απλά μαθηματικά γυμνασίου ή λυκείου.

Όλα αυτά τη στιγμή που εκατομμύρια Αμερικάνων έχασαν τις δουλειές τους και παρατηρείται έκρηξη στον αριθμό των ανθρώπων που κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους. Η απόλυτη ξεφτίλα. Άνθρωποι να κοιμούνται σε παλιά αυτοκίνητα διότι απλά δεν μπορούν πια να πληρώσουν το νοίκι τους. Αλήθεια ζούμε στο 2020; Ας με τσιμπήσει κάποιος. Δεν αναφέρομαι σε ναρκομανείς ή πολίτες που τους αδίκησε η ζωή. Αναφέρομαι σε ανθρώπους που μέχρι πρόσφατα είχαν φυσιολογική ζωή, ένα σπίτι και μια δουλίτσα. Το ακόμα πιο δραματικό είναι όταν μένουν σε παλιά αυτοκινητοτροχόσπιτα πολίτες με μικρά παιδιά. Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά. Τρελαίνομαι όταν το βλέπω αυτό. Πως διάολο μπορείς να μεγαλώσεις φυσιολογικά ένα παιδί υπό αυτές τις συνθήκες. Τι πολίτες θα βγουν αυτά τα παιδιά όταν μεγαλώσουν. Πως εξηγείς σε ένα μικρό παιδί γιατί βιώνει μια τέτοια κατάσταση. Σε τι ψυχολογική κόλαση θα βρίσκονται άραγε οι γονείς.

Όχι μόνο ζουν κυριολεκτικά στο δρόμο αλλά τους διώχνουν πλέον και από τους χώρους στάθμευσης! Αυτή η ιστορία δημιουργεί κοινωνική οργή. Οργή η οποία θα ξεσπάσει με πρωτόγνωρη βία. Να μου το θυμηθείτε αυτό.

Η αγοραστική δύναμη του δολαρίου έχει φτάσει να μετριέται πια σε σεντς. Εκεί που ένα δολάριο είχε την αγοραστική δύναμη ενός δολαρίου σήμερα είναι 99% μικρότερη. Όλα αυτά από τη δεκαετία του 70 ως σήμερα. Αγοραστική δύναμη είναι (για όσους δεν γνωρίζουν) τι μπορείς να αγοράσεις με τα χρήματα που έχεις. Σήμερα χονδρικά μπορείς 99% λιγότερα. Δεν είναι δικές μου θεωρίες αυτά. Τα παρουσιάζει η ίδια η Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Αμερικής στην επίσημη σελίδα της.

1601983818

Φανταστείτε τα χρήματα ως μια δεξαμενή. Πριν καν προσπαθήσεις να εργαστείς κάπου ή να δημιουργήσεις μια νέα επιχείρηση από τον κουβά έχουν πάρει ήδη το 99% των χρημάτων το 1% του πλανήτη (θεωρώ ότι το ποσοστό σήμερα είναι μάλλον 0,1%). Από το 1% των χρημάτων του κουβά παλεύεις να πάρεις ένα μικρό μερίδιο και εσύ για να επιβιώσεις. Έλα όμως που και να το καταφέρεις η αγοραστική δύναμη αυτού που θα πάρεις έχει εξανεμιστεί. Τρέχα γύρευε να στήσεις σήμερα ένα μοντέλο για να επιβιώσεις ως άνθρωπος. Σχεδόν αδύνατο.

Δεν είναι μόνο αυτό. Έχω δημιουργήσει επιχειρήσεις στη ζωή μου. Έχουν φτιάξει τόσα αναχώματα πλέον που είναι σχεδόν αδύνατο να φτιάξεις μια επιχείρηση που μπορεί να ξεχωρίσει. Προστατεύουν τα συμφέροντά τους με εκατοντάδες μηχανισμούς. Σπάνια κάποιος ξεφεύγει από τη μια πλευρά του φράχτη (99%) και μεταπηδά στο 1%.

Ποιος ξέθαψε το θέμα

Πρέπει κάτι να αλλάξει και μάλιστα πολύ σύντομα. Όχι για εμάς μόνο αλλά κυρίως τους νέους και τα παιδιά.

Χρειάζονται οξυγόνο. Αέρα να αναπνεύσουν, να ονειρευτούν, να παλέψουν και να πετύχουν στη ζωή τους. Αλλιώς ξεχάστε την ανθρωπότητα που ξέρατε.

Γνωρίζω ότι άρθρα που τελειώνουν χωρίς κάποιο αισιόδοξο μήνυμα τα διαβάζουν 50 άνθρωποι. Τι να κάνουμε. Η πραγματική ζωή δεν είναι Χόλυγουντ όπου ο πρωταγωνιστής πηδάει στο τέλος ό,τι θηλυκό υπάρχει στον πλανήτη. Δεν είναι έτσι η ζωή.

Ας διαβάσουν το άρθρο μου λοιπόν 50 άνθρωποι. Αυτοί οι 50 είναι που αλλάζουν τον κόσμο.

Για αυτούς το έγραψα και τους λατρεύω.

Κοινοποίησε το άρθρο

Στήριξε μια από τις λιγοστές οάσεις ελεύθερης γραφής κοινοποιώντας το άρθρο. Έτσι στηρίζεις τη σελίδα ώστε αύριο να μπορεί να στηρίξει και σένα.