Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας..χθες

Post 2732 Photo

Θα έπρεπε να φροντίζουμε κάθε μέρα την ψυχική μας υγεία. Γνώμη μου

Έχω γράψει πολλές φορές για αυτό το θέμα, το ξέρω. Και όχι δεν έχω εμμονή. Απλά μεγάλωσα αρκετά και παρατηρώ πολύ γύρω μου. Πάντα ήμουν παρατηρητική αλλά τώρα ένα παραπάνω.

Περπατώ καθημερινά μια συγκεκριμένη απόσταση, την ίδια διαδρομή τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Διαδρομή πολυσύχναστη και σχεδόν πάντα πλημμυρισμένη από κόσμο. Ξέρετε όσοι με διαβάζετε πως ζω τα τελευταία εφτά χρόνια στο Ντίσελντορφ. Μια πόλη πολύ όμορφη με 630000 περίπου κατοίκους, μια πόλη που το χρήμα είναι εμφανές κι εννοώ το πολύ χρήμα, αυτοκίνητα, καταστήματα, σπίτια, επιχειρήσεις έχει όλα όσα μπορεί κάποιος να φανταστεί. Εντάξει ναι θάλασσα δεν έχει κι αυτό είναι μείον της.

Ο κόσμος της πόλης αλλάζει ύφος καθημερινά. Όλο και πιο σκυθρωπός, κατηφής, σκεπτόμενος, προβληματισμένος. 

Θα μου πείτε δικαιολογημένα, δεν περάσαμε και λίγα τρία χρόνια κόβιντ. Οι μάσκες ως φίμωτρο εξακολουθούν να είναι επιβεβλημένες στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Και δεν είναι για την προστασία μας αλλά μόνο μέτρο επιβολής, όπως όλα εξάλλου. Αυτοί έχουν το καρπούζι αυτοί και το μαχαίρι. 

Μιλάω με αρκετό κόσμο κι όλοι πλέον φοβούνται. Τι φοβούνται; Κάτι! Άλλοτε είναι απροσδιόριστο κι άλλοτε σε κάποιους πιο σκεπτόμενους προσδιορίσιμο. Την οικονομική καταστροφή, έναν τρίτο παγκόσμιο, την έλλειψη τροφής, έναν νέο ιό, κάτι ή και όλα μαζί. Αν όλοι μας απήχαμε από τηλεοράσεις, σόσιαλ, σάιτ δήθεν και καλά ενημερωτικά πως θα μας τρομοκρατούσαν; Με ποιο τρόπο άραγε; Μα θα μου πείτε κάπως πρέπει να ενημερωθούμε και θα έχετε και δίκιο. 

Θέλει πολύ ψάξιμο από που θα ενημερωθείς. Υπάρχει παντού μια διάχυτη τρομολαγνεία. Θαρρείς κι αν ξέρουμε ή μάθουμε πόσο άσχημα είναι τα πράγματα αποκτά ξαφνικά νόημα η ζωή μας. 

Τα ξέρετε εξάλλου αυτά, τα ζείτε. Ποιος πληρώνει το μάρμαρο όμως; Η ψυχή μας. Ό,τι πιο σημαντικό κουβαλάμε. Το οποίο δεν φροντίζουμε καθόλου! Αντίθετα τη γεμίζουμε τοξικότητα. Οι ίδιοι μας. Είμαστε Αυτοκαταστροφικοί. Θερίζουν τα ψυχικά νοσήματα δυστυχώς παντού. Έχουν μειωθεί οι αντιστάσεις μας. Μας απειλούν και σκύβουμε το κεφάλι. Μας προειδοποιούν και νομίζουμε είναι για το καλό μας. Κανείς δε θέλει το καλό μας. Μόνος του ο καθένας πρέπει να φροντίσει για το καλό του, την ηρεμία του, την ψυχαγωγία του. Κλείστε τα ίντερνετς και τα χαζοκούτια άμεσα! Χρησιμοποιήστε τα τόσο όσο. Το ίντερνετ για να επικοινωνήσετε με αγαπημένους σας και την τηλεόραση να δείτε μια καλή ταινία. Ποτέ ειδήσεις! Η ψυχή σας θα σας ευγνωμονεί, πιστέψτε με! Τόση σαπίλα στον πλανήτη, τόση διαστροφή που ένας υγιής νους δεν μπορεί να καταναλώσει, να αφομοιώσει.

Εξάλλου είναι γνωστό πως όσα η ψυχή δεν μπορεί να τα αποδεχτεί, αναλύσει (αφού βάλλεται από πολλά ενδογενή κι εξωγενή) θα τα ξεσπάσει στο σώμα. Έτσι προέκυψαν και τόσα αυτοάνοσα δυστυχώς.

Σας τα γράφω για να τα εμπεδώσω κι εγώ, μη νομίζετε πως τα έχω καταφέρει τελείως. Πέρασα από αυτή τη λαίλαπα της ψυχικής ανισορροπίας γιατί από όσο κατάλαβα δεν γλυτώνει κανείς. 

Μιλήστε σε κάποιον δικό σας που εμπιστεύεστε. Φίλο σας. Κανείς δε ζει για πάντα. Το έχω ξαναγράψει όλα όσα έχουμε είναι το τώρα, εγγυήσεις για πάντα δεν υπάρχουν για κανέναν, ούτε καν για αυτούς που νομίζουν πως θα καταφέρουν να μας ελέγξουν 100%. Δε νομίζω πως θα τα καταφέρουν τελικά, ή τουλάχιστον σε αυτό ελπίζω. Δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα κι αυτό που επιδιώκουν είναι εγκληματικό. 

Ας μην τους το επιτρέψουμε. Πετάξτε όλα τα τοξικά που σας επιβαρύνουν. Μπορείτε. Να είστε ευγνώμονες για όσα έχετε κι όχι καταθλιπτικοί για όσα δεν έχετε. Χαμογελάστε, μείνετε αισιόδοξοι όσο μπορείτε.

Κάντε και τα κουμάντα σας με όσα πολύ σωστά προτείνει ο Τομ. Για προμήθειες λέω κι ας μη χρειαστούν. Αν κάτι δεν το έχετε εσείς θα το έχει ο γείτονας και τούμπαλιν. Η αλληλεγγύη υπάρχει ακόμη, δεν κατάφεραν να την σκοτώσουν. 

Σας ευχαριστώ πολύ εσάς που με διαβάζετε. Ελπίζω ένα μικρό λιθαράκι να προσθέτω στα θετικά σας.

Θα επανέλθω μες τη βδομάδα με όσα έχω ακούσει και διαβάσει εδώ στα γερμανικά μέσα έτσι για να γελάσετε κι εσείς. 

Θα πιω έναν καφέ στην υγειά σας παρέα με το παρακάτω κομμάτι που με χαλαρώνει πολύ!

Ελάτε παρέα μου να το ακούσουμε μαζί.

Σας φιλώ κατάμουτρα και να είστε όλοι καλά!!

Δείτε περισσότερα..

16 Νοεμβρίου 2022

Γράφω όταν έχω κάτι να πω, κι ελπίζω όπως τα γράφω να είναι κατανοητά από εσάς που απευθύνομαι. Ελπίζω...

 Τετάρτη 9 Νοέμβρη 2022

Έχω γράψει κάποια άρθρα εδώ με τίτλο την ημερομηνία, κάτι σαν ημερολόγιο δηλαδή. Ας το συνεχίσω λοιπόν! Η φωτό τη Δευτέρα τραβηγμένη μέσα από το αεροπλάνο στην επιστροφή από τον τόπο καταγωγής στον τόπο διαμονής. Κοίτα μαμά χωρίς πατρίδα!

Αυτό το τι ζούμε ρε μαλάκα μου στη μεγαλύτερη διάστασή του από ποτέ!

Είναι κάμποσα χρονάκια τώρα που ζούμε στη σφαίρα του Μάτριξ. Από το 2010 αρχίσαμε όσοι ειδικά ζούμε ή ζούσαμε στην Ελλάδα να μας αγγίζει εξ απαλών ονύχων το πρόβλημα.

Όμορφα που περνάμε δω στην εξωτική Αλλεμάνια

Θα σας πω κάποια πράγματα που διαβάζω, ακούω σε βίντεο έτσι για να γελάσουμε παρέα αλλά και να μάθετε αυτά που ενδεχομένως δεν ξέρετε, θα κουτσομπολέψω λιγάκι δηλαδή.

Τι είναι ευτυχία άραγε

Εξαρτάται σε ποια ηλικία βρίσκεσαι θα απαντήσω μόνη μου, διότι εδώ σε αυτό το υπέροχο μπλογκ του εξαιρετικού φίλου κι ανθρώπου Τομ εγώ μπορώ να γράφω ό,τι θέλω.

Δεν ξέρω τι τίτλο να βάλω, σχωράτε με

Να μιλήσουμε λίγο για την κατάθλιψη;Όχι αυτήν που φαντάζεται ο κόσμος, αυτό το περίεργο που είσαι λίγο blues, αλλά την ασθένεια, την καταγεγραμμένη και μελετημένη και καταχωρημένη στα ιατρικά βιβλία ως μια κανονική ασθένεια όπως ακριβώς είναι και ο σακχαρώδης διαβήτης. 

Τι καλοκαίρι κι αυτό ρε παιδάκι μου, για μένα όχι για όλους

Λένε κάποιοι και σωστά το λένε πως όλη τη βδομάδα περιμένουμε το ΣΚ όλο το χρόνο περιμένουμε τις διακοπές που είναι δεν είναι ούτε 10 μερούλες για τους περισσότερους και τελικά μάλλον η ζωή περνάει και την έχουμε ζήσει ελάχιστα...

Μια όαση ελεύθερης γραφής *κλέβω άραγε τα πνευματικά δικαιώματα της σελίδας; 

Έχω τόση πολλή ανάγκη να γράψω, να βγάλω αυτά που έχω μέσα μου που δεν ξέρω αν υπάρχει σέρβερ να φιλοξενήσει τον όγκο μου (νταξ υπερβάλλω..λίγο)

Όλα του γάμου δύσκολα 

Πάει καιρός, πολύς για την ακρίβεια που έχω να γράψω κάτι εδώ..

Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας... χθες 

Υγεία το πιο πολύτιμο αγαθό διαχρονικά. Μια μέρα αφιερωμένη στην ψυχική υγεία, ενώ θα έπρεπε να είναι κάθε μέρα αφιερωμένη στην ψυχική μας υγεία και στην υγεία γενικότερα.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2020 - Πόσο μου αρέσουν οι Δευτέρες

Δευτέρα ξεκινά η εργάσιμη εβδομάδα, η σχολική εβδομάδα, οι δίαιτες κι άλλα όμορφα.

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020 - Τα τραμ με έχουν καταστρέψει

Κανονικά πρέπει να πάω να αγοράσω ένα καινούριο ποδήλατο. Να μην κυκλοφορώ με τα τραμ.

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2020 - Βαδίζοντας στον έκτο χρόνο στη Γερμανία

Πότε πήρα την απόφαση να φύγω, πότε ήρθα, πότε πέρασαν 5 χρόνια γεμάτα από όλα δεν το κατάλαβα.

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2020 - Αλλαγή εποχής κι οι σκέψεις μου που ακολουθούν

Αναμφισβήτητα ως τώρα ήταν και είναι η πιο περίεργη χρονιά που έχω βιώσει κι εγώ και πολλοί άλλοι.

Πόση μοναξιά εκεί έξω τελικά;

Είναι άραγε μοναξιά ή κάτι άλλο πιο βαθύ. Δεν ξέρω αναρωτιέμαι κι εγώ.

Τρίτη 8 Σεπτέμβρη 2020 - Μην ξεχάσεις τον εαυτό σου

Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές έχω αναρωτηθεί τι στο καλό συμβαίνει με το μυαλό μου. Πόσο περίεργο είναι πια; Τι διάολο θέλει από μένα; 

3 Σεπτέμβρη 2020 - Χάθηκα λίγες μέρες

Χάθηκα λίγες μέρες όσο κι αν δεν το ήθελα. Αυτό εδώ το πανέμορφο μπλογκ που σου επιτρέπει η μαγεία του διαδικτύου να μοιραστείς τις σκέψεις σου είναι μια χαλάρωση κι ένα χόμπι για μένα.

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2020 - Ένας καφές και μια σχέση

Το 1988 αποφοίτησα από το 2ο Λύκειο Άνω Τούμπας της Θεσσαλονίκης. Ήμαστε τέσσερα τμήματα αυτοί που αποτελούσαμε την τρίτη Λυκείου. 

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2020 - Γιατί μας πονάει τόσο πολύ αυτή η μέρα;

Δεν ξέρω αν υπάρχει σύνδρομο Δευτέρας αλλά εγώ το βαφτίζω έτσι. Δεν ξέρω αν πάσχετε κι άλλοι από αυτό αλλά φαντάζομαι πως ναι.

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2020. Παγκόσμια μέρα του σεξ λέει 

Δεν ξέρω τι πετριά είναι αυτή και καθιερώθηκαν κάποιες παγκόσμιες ημέρες με περίεργη θεματολογία. Μήπως ξεχνιέται για παράδειγμα η παγκόσμια μέρα πεολειχίας αλλά και μπριζόλας ταυτόχρονα. Έχει γούστο να πληρώνονται κιόλας αυτοί που τις καθιερώνουν. Γιατί αν ναι λάθος δουλειά κάνω.

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2020   Ελάτε για παρέαααααα

Βρε πως περνάνε οι μέρες, οι μήνες τα χρόνια. Βρε πως αλλάζουν οι καιροί. Το έγραψα και σε προηγούμενο άρθρο μου, (λέμε τώρα άρθρο), πως μικρή που μας κάνανε οι συμμαθήτριές μας δώρα ημερολόγια δεν έγραφα γιατί, όπως είθιστε γράφεις στο τέλος της μέρας, οπότε με άφηνε αδιάφορη αυτό. Είχα μότο κι ας μην το ήξερα, το πάμε για άλλα.

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020

Σήμερα επέλεξα να μου δώσω ρεπό. Θα μου πείτε είσαι αφεντικό του εαυτού σου; Επαγγελματικά όχι. Μόνο προσωπικά. 

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

Έχασα μια μέρα. Αλήθεια γιατί την έχασα τη χθεσινή μέρα; Που πήγε; Τι έκανα χθες; Αναρωτιέται η γραία διότι ου γαρ έρχεται μόνο το γήρας. 

Κυριακή 16 Αυγούστου 2020 

Τι έγινε Βίκυ; Θα αναρωτηθούν ίσως κάποιοι. Μας ενημερώνεις για την ημερομηνία; Αγνοείς πως ίσως γνωρίζουμε ήδη τι μέρα είναι; Όχι φυσικά, έτσι κι αλλιώς σας θεωρώ πιο έξυπνους από μένα. Απλά αποφάσισα, μιας και είμαι αδμίν του μπλογκ (σικ) να κάνω κάτι για πρώτη φορά στη ζωή μου. Θα γράφω εδώ το καθημερινό μου ημερολόγιο.

Έχω μια μικρή φίλη. Πολύ καλή φίλη. 

Μια μέρα καυτή χθες στο Ντίσελντορφ, αλλά ποιος κάθεται σπίτι όταν έχει την ευκαιρία να βολτάρει με μια φίλη κι ας είναι και μικρή.

Έκτο καλοκαίρι στην εξωτική Γερμανία

Η αλήθεια είναι πως δεν τα μετρώ πια τα καλοκαίρια στην ξενιτιά. Ωστόσο φρομ τάιμ του τάιμ το μυαλό αναπολεί και μετράει αυτόματα. Δεν ξέρω από που κλείνουν τα νοτιφικέισονς.

Αστερόσκονη

Άλλη μια φορά θα αναφερθώ στα σόσιαλ μίντια. Αυτές τις μαγικές πλατφόρμες με τα πολλά περίεργα...

Με αφορμή το τείχος του Βερολίνου 

Αυτό που θα διαβάσετε σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινό 

Περί βλακείας ο λόγος

Η ανθρώπινη βλακεία είναι αήττητη. Κυριολεκτικά! Τάδε έφη Μπέρτολτ Μπρεχτ

Όταν το περιτύλιγμα είναι λουστραρισμένο αυτό δε σημαίνει πως είναι ανάλογο και το περιεχόμενο

Και κάπως έτσι τα νεύρα σου γίνονται κρόσσια στην αρχή και μετά συνηθίζεις σιγά σιγά. Κακό πράγμα η συνήθεια.